10.jpg

<- Back | Index | Next ->

10.jpg

Huize Marienhof, Korte Bredestraat 34.
Tot 1971 bewoond door het gezin Van der Velden, daarna 10 jaar school 'de Sonnewijser' als onderdeel van Instituut De Sonnaville

Dit zoekplaatje is opgelost, maar REAGEER gerust als u aanvullende informatie heeft.

Reactie 1:

W. van Maassen: Dit huis staat in Hees, aan de Korte Bredestraat 34. 

Reactie 2:

Hylke Roodenburg: Deze villa staat aan de Korte Bredestraat in Hees. Met de rug naar de Petruskerk staat ie aan de linkerkant.

Reactie 3:

Leo Peters: Deze villa staat aan de Korte Bredestraat in Hees. Vroeger hete dit stuk de Dorpsstraat van Hees, Later de Schependomlaan. Weer later is het laatste stuk van de Schependomlaan, op de hoek bij de Petruskerk omgedoopt in Korte Bredestraat. Er woonde rond 1960 een gezin in. Leraar, vrouw en 9 kinderen. In mijn herinnering leraar aan het Dominicus College, Dennenstraat (het oude college).

Reactie 4:

Cees Graauwmans: In dit gebouw is inderdaad een gepensioneerd leraar (naar ik meen dhr. v.d. Velde) komen wonen vanuit ergens in de Ooy of zo, met zijn, inderdaad zeer grote, gezin. Kort na de verhuizing is deze man overleden. Het gebouw is toen aangekocht door de directeur van het Paedologisch Instituut “DE SONNAVILLE” destijds gevestigd aan de Kerkstraat 95, dhr. Joop Sneep. We praten nu over eind 1971- begin 1972. In april 1972 heeft het Paed. Inst. een schooltje gesticht t.b.v. zijn eigen pupillen. Deze school heette “DE SONNEWIJSER” (school voor Z.M.O.K.) en werd gevestigd in dit gebouw aan de Korte Bredestraat. Ik zelf ben daar in nov. 1973 komen werken. Wij hadden destijds vier klassen van 12 leerlingen, die in de huiskamers ondergebracht werden. Achter het gebouw lag een groot terras (met schuur) dat als speelplaats diende en daarachter lag weer een kleine boomgaard. Naast het hoofdgebouw is een kleinere aanbouw die via de keuken van het hoofdgebouw toegankelijk was. In dit bijgebouw werden verschillende soorten therapie gegeven aan onze leerlingen. In juni 1981 heeft het Paedologisch Instituut nieuwbouw gepleegd aan de Jacob van Campenstraat nr. 8 (op het terrein van het instituut). De eerste steen hiervoor werd gelegd op 26 juni ’81 door wethouder A. Aelberts en de voorzitter van het schoolbestuur dhr. J. Weusten. Directeur van de school was dhr. Rob de Koning. Sinds plm. eind 1981-begin 1982 is de Sonnewijser uit het pand Korte Bredestraat 34 vertrokken naar de Jac. van Campenstraat 8. De Sonnewijser bestaat nog steeds maar is inmiddels verhuisd naar Oss. De vestiging aan de Jac. van Campenstraat heet nu Mr. Johan Visserschool, afdeling Stage. Daar ben ik nu nog steeds werkzaam.

Op de foto is de situatie van destijds zichtbaar, maar het bijgebouw is niet zichtbaar: dat staat achter de lantaarnpaal verscholen door de bomen/struiken. De volgende eigenaar heeft later op het oprijlaantje de boomgaard en het terras aan het oog van voorbijgangers onttrokken middels een hoge muur, afgezet met een soort dakpannen wat een ‘zuidelijk’ accent aan het geheel geeft.

Reactie 5:

Marnix Weusten: Het was inderdaad de heer Van der Velde die daar kwam wonen. Als jongetje van acht was hij (of misschien wel zijn zoon) in 1965 mijn onderwijzer in de derde klas van de H. Hartschool aan de Dorpsstraat (Neerbosch).

Reactie 6:

Hardy Damen: In dit huis woonde inderdaad mijn leraar Nederlands op het Dominicus College ( ca. 1956 ) : v.d.Velden. Zijn zoon Wim zat bij mij in de klas, deze had later herenmodezaak in winkelcentrum Dukenburg.

Reactie 7:

Th Phoelich: Dit is inderdaad het huis aan de Korte Bredestraat 34 en er woonde van der Velden. Zijn zoon Leo was mijn werkgever en toentertijd getrouwd met een dochter van fotograaf Nico Grijpink.

Reactie 8:

Jan Roelofs: Bewoner was inderdaad de heer v.d. Velde, roemrucht leraar Nederlands. In ieder geval tot 1963.

Reactie 9:

Peter Altena: Dit huis passeerde ik 's ochtends en 's middags op mijn fietstocht naar en van het Dominicus College. Van 1968 tot en met 1974. Erg veel leven gaf het stille en statige huis niet prijs, maar het gerucht wilde dat de heer Van der Velden, leraar Nederlands van weleer aan het Dominicus College van weleer er met een geweldige hoeveelheid kinderen huisde. Over die leraar hoorde ik later dat hij ooit aan een leerling een goed gepunt potlood vroeg om daar vervolgens zijn oor mee te reinigen. Of hij leerlingen ook pakjes sigaretten liet halen, weet ik niet meer. Nu kent uiteraard niemand Van der Velden meer op school.
Collega's van Van der Velden waren pater Bromberg, 'meneer' Boer, vermoedelijk ook Jan Brinkhoff.
Vlakbij het huis was in die dagen ook een kleine kruidenier waar je spekkies en ander genoegen kon kopen. Maar dat is een ander verhaal.

Reactie 10:

D. Tax: Meester van der Velde was ongeveer 70 jaar geleden onderwijzer aan de H.H. Hartschool aan de Dorpstraat in Neerbosch. Mijn overleden echtgenoot heeft nog les van hem gehad. Hij had een groot gezin en zijn kinderen moesten met klompen aan op school komen, omdat de meeste leerlingen vanuit Neerbosch ook met klompen op school kwamen. In 1954 was hij inmiddels leraar Nederlands aan het voortgezet onderwijs in Nijmegen. Ik zelf heb Nederlandse les van hem gehad op de Handelsavondschool in Nijmegen. Omdat de meeste leerlingen zo vanuit hun werk kwamen werden 's-avonds de meegebrachte boterhammen in de klas opgegeten en hij ruilde steevast met een leerling zijn brood omdat deze beter belegd was dan de zijne. Hij is na Dhr. Koenders directeur geworden van de Handelsavondschool. Bovenstaande foto is inderdaad zijn huis.

Reactie 11:

Ton Hooghoudt: De schoolmeester vd Velde is in de jaren 30 in het pand dat wij nu bewonen komen wonen, en was getrouwd met een meisje Braam, van de aannemers. Zij kregen 16 kinderen. Begin jaren zeventig zijn zij verhuisd. Kort hierop is de heer vd Velde overleden. Vd Velde was een echte dorpspatriarch, voorzitter van de fanfare van Hees, voorloper van het Nijmeegs Amusementsorkest. Hij nam vanaf het balkon aubades af. In de oorlogsjaren had hij moeite zijn gezin te voeden. Elke leerling moest daarom dagelijks een aardappel voor de meester meenemen. Later werd hij leraar aan het Canisius College. Moeilijk lerende leerlingen werden in huis genomen, zoals de jonge Ruud Lubbers.

Reactie 12:

Pascal Visser: Mijn naam is Pascal Visser. Ik ben inmiddels 37 jaar.

Ik reageer naar aanleiding van de foto die u op het internet heeft geplaatst. Ik was voordat ik bij deze foto uitkwam op zoek naar informatie over een internaat waar ik vroeger op heb gezeten. Per abuis kwam ik deze foto tegen en ik moet eerlijk zeggen dat ik er heel leuke herinneringen aan heb.

Wat kan ik hier over vertellen. Ikzelf ben geen historicus of wat dan ook. Ik kan alleen maar spreken over de tijd dat ik er zelf op school gezeten heb.

Het pand dat staat afgebeeld op de foto was vroeger de school waar ik op gezeten heb. Ik heb daar ongeveer een jaar of 3 op gezeten. Van mijn 7e tot mijn 10e jaar voor zover ik me herinner. Het was, zoals Cees Graauwmans al zei, een school voor zeer moeilijk opvoedbare kinderen (de Sonnewijser). Ik was er een van. Achter de struiken die voor het pand staan stond dan ook een hele mooie met de hand gesmede zonnewijzer op een groot massief stenen voetstuk. Ik keek er altijd met veel bewondering naar, zeker toen ik begreep hoe het werkte.

Cees Graauwmans, de man die reactie 4 heeft geschreven, was overigens mijn leraar toentertijd.
Ik persoonlijk vond het een prachtig pand. De hoge plafonds en de ornamenten die daarop verwerkt waren, waren echt prachtig. De zware deuren, de massieve deurposten en de marmere vloeren op de begane grond gaven mij de indruk dat het hier ging om een pand dat ooit van een zéér welvarend persoon was geweest. Ook de keuken was nog volledig in zijn oude staat. 

Wat u helaas niet ziet op de foto is de prachtige tuin die verscholen gaat achter het pand. Als je aan de achterkant het pand naar buiten toe verlaat, kom je eerst op een groot breed terras uit. Dit terras is omgeven met een laag stenen muurtje. Als je het terras verlaat had je toen de tijd een een grote rechthoekige tuin met in het midden een grote, met rotsachtige stenen vormgegeven cirkel die net even wat lager lag als de rest van de tuin. Midden in die cirkel was weer een kleinere cirkel waar prachtige rozen in stonden. De tuin was verder omgeven door prachtige oude hoge bomen die in de zomer voor heerlijke verkoeling zorgde.



Ik weet niet of ik u relevante informatie verstrekt heb maar ik vond het zo leuk dat u dit online had gezet dat ik, nostalgisch als ik ben, echt even wilde reageren.

Ik hoop dat u er wat aan heeft.

Reactie 13:

Juleke van der Velden: het huis op de foto is huize Marienhof aan de korte bredestraat in Hees.
21 jaar heb ik met ouders, 14 broers en zussen in dit huis gewoond. Mijn vader was leraar nederlands. Zoals u begrijpt ben ik een dochter van de leraar van der Velden. Mijn moeder was inderdaad een meisje Braam. Mijn vader kwam van oorsprong uit Millingen. Ik ben, nadat mijn ouders het huis hadden verkocht in 1971, nog enkele malen in het huis geweest bij de fam Hooghoudt.
Het was een huis waar wij fijn hebben gewoond. Het huis en Hees blijft altijd een speciaal plekje houden in mijn gedachten en hart.

Reactie 14:

Ria van der Velden: Ook ik ben een dochter van de Heer van der Velden. Ik was de achtste in de rij van 15 kinderen. Ruud Lubbers heeft nooit bij ons in huis gewoond, wel zijn oudere broer Richard Lubbers. Wij hebben thuis allemaal goede herinneringen aan ons huis en de tijd in Hees. Een van mijn broers woont ernaast, wat vroeger het koetshuis van Marienhof was. Ik ben nooit naar school gestuurd met klompen. Verder gewoon een hele fijne jeugd in Hees.

Reactie 15:

Patricia Vens: Ik ben ook een van de oud leerlingen van het instituut "Sonnaville" in Nijmegen. Van mijn achtste tot mijn tiende heb ik daar intern gezeten. Ik heb het ook als een fijne tijd ervaren. Er waren verschillende groepen en ik zat in het zogeheten "achterkamer" een groep van ongeveer 9 jongens was ik het enige meisje. Van mijn moeder hoorde ik later dat daar opzet in was geweest, ik persoonlijk was zeer assertief en moest leren wat meer voor mezelf op te komen.
Er waren allerlei therapieën en op het terrein was ook een konijnenberg zoals dat heette en er waren ook pony's. In de zomer gingen we altijd op de fiets naar een boerderij die ook in het bezit was van de directeur de heer Sneep. Daar verbleven we dan ik meen een week en sliepen op een slaapzaal.
De heer Sneep was niet zo "geliefd" bij de kinderen....hij kon zeer kwaad worden en heeft zelf 2 groepsgenoten met de hoofden tegen elkaar gebonkt. Als hij boos werd werd hij altijd helemaal rood.
Ook ik was een leerling van Cees, hij was zeer geliefd bij de leerlingen en vooral de meisjes.
Het pand vond ik ook zeer mooi, erachter was een gebouw wat leeg stond en daar gingen altijd de wildste verhalen over, er zou een zwerver wonen die kinderen verkrachtte, maar dat kan een "fantasie" zijn van ons. De meisjes en jongens sliepen apart, maar 's nachts kwamen er vaak jongens van de andere groepen naar de meiden toe via het dak, ik was nog te jong maar er is heel wat gaande geweest denk ik zo.
Ik heb tevergeefs nog geprobeerd in contact te komen met oud-leerlingen...het lijkt me zeer leuk om wat mensen terug te zien.

Reactie 16:

Daniel Aronstein: Niet te geloven toen ik aan het surfen was en voor de zoveelste keer info zocht over dit internaat. Ook ik heb hier gezeten en vind het jammer dat er niet veel meer terug te vinden is. Patricia wij kennen elkaar want we zaten in dezelfde groep!!! Daarna nog wat contact gehad maar zo gaat dat door de jaren. Mijn Naam Daniel (Daan) Aronstein. Ik was de enige donkere in dit huis. Heb er geen fijne tijd gehad, maar leuk iets te horen van een oude bekende...........

Reactie 17:

Piet van IJzendoorn: Hier heeft de familie van de(r) Velden gewoond. Hij was eerst hoofd van de H.Hart school (jongens) die aan de Dorpsstraat in Neerbosch gestaan heeft. Eind jaren 40 werd hij leraar Nederlands, eerst aan het Dominicus college en later aan het Canisius college. Was een groot gezin, ik geloof zelfs 12 kinderen. Ik denk dat een van de zoons in Wijchen woont.

Reactie 18:

Ton Gijsberts: Hallo beste mensen, wat een prachtig pand ja dat klopt maar als ik dit pand zie gaat er vooral veel emotie uit naar de tijd die ik in Nijmegen heb vertoefd.
Patricia ( reactie 15 ) ook ik heb best behoefte om eens na te praten met mensen van Sonnaville en ik weet niet of ik goed zit maar volgens mij kwam jij uit Boxtel of Den Bosch of zo. Ik was zelf van 1977 tot 1979 intern en ook in de AK (achterkamer) volgens mij ben jij gekomen tegen de tijd dat ik ging ?????
Daniel ( reactie 16 ) sorry maar bij jou naam gaat er bij mij geen belletje rinkelen.
Tegenwoordig heb ik een buiten dienst functie en nu nog steeds kan ik het niet laten om door de Kerkstraat te rijden en ik ben zelfs nog 1 x brutaal het terrein op gegaan.
Hr. Sneep was inderdaad temperament vol maar 1 gezegde zal ik nooit vergeten van hem.
Dat was op de dag dat ik voor het eerst aan kwam en veel verdriet had. Hij zei: ooit zal je geen spijt meer hebben of verdrietig zijn maar je zult trots zijn dat je hier bent geweest en daar heeft hij meer als gelijk in gekregen. Tot op de dag van vandaag ben ik trots dat ik op Sonnaville heb gezeten en ben ik mijn ouders dankbaar dat zij toen de moeilijke beslissing hebben genomen om mij op dat moment uit huis te plaatsen.

Voor wie dit leest en voor wie contact zoekt mail mij op ton@solidbase.nl 

(namen van leiding die ik nog kan herrineren zijn Marjo of Majo AK / Mieke VK of serre (wat kon zij mooi gitaar spelen, altijd als ik Streets of Londen hoor moet ik aan haar denken) en Mariette Pfeifers AK). Wat zou er geworden zijn van al die mensen die zo veel goeds met ons voor hadden. Tot op de dag van vandaag ben ik hen allen dankbaar

Reactie 19:

Carel van Eeden: Ik was van 1953 - 1958 leerling van het Dominicus College HBS en heette toen nog Charles.
In dit huis woonde de heer Van Der Velde die Nederlands gaf op het Dominicus College (H.B.S).
Hij ging veel verder dan "gewoon" Nederlands. Zo leerde ik enig Gothisch: "Ek Chlawastis Holtinggas horna thawidu" (ik Ch. H. blies de hoorn) en Griekse woordkundige termen: eferesis, syncopee, apocopee; protesis, epentesis, paragogee, waar ik mee op het eindexamen (1958) een reuze klapper maakte. Het was een patriarchale man die veel ontzag inboezemde. Hij nam wel scholieren intern, ik herinner me Boudewijn Urselman.
In 2008 bestaat de H.B.S. 50 jaar! Dat zal dus nu wel Atheneum wezen (Reunie?). Dit huis stond in Hees en er reed ook een trammetje langs, van het Kelfkensbos (?) naar het Dominicus College Dennenstraat.

Reactie 20:

Rob Essers: Deze informatie over "Sonnaville" is enigszins verwarrend. Deze naam is onlosmakelijk verbonden met Kerkstraat 95 (en niet met het pand van mijn oud-leraar Van der Velden aan de Korte Bredestraat). Zie Sonnaville-rusthuis

Reactie 21:

Monique van Orsouw, 30-10-2008: Ook ik heb hier gezeten op P.T.I. Sonnaville van 1981 tot 1983, ik zat in die tijd in de "Stallen". Wij zijn bezig om de bewoners van die tijd weer bij elkaar te krijgen.
Graag reageren op e-mail adres moniquevanorsouw@hotmail.com  of via hyves p.t.i sonnaville: internaatsonneville.hyves.nl

Reactie 22:

Erik Schumacher, 04-11-2008: Ik heb ook op het PTI Sonnaville gezeten, medio zeventiger jaren.
Maar ik denk dat de foto van dit pand niet het hoofdgebouw van Sonnaville was maar een pand vlak in de buurt.

Maar over Sonnaville; ik heb er veel geleerd en terugkijkend een goede tijd gehad. Ik kan me Patricia nog wel herinneren, hoewel ik in een andere groep (Stallen) zat. Een reunie zou érg leuk zijn.

Reactie 23:

Henk Arnoldussen (14-01-1944), 21-02-2009: Als kind heb ik veel in dit huis gespeeld met mijn jeugdvriend en klasgenoot Rob van der Velden. Ik woonde toen op het Kerkpad in Hees en speelde er graag in hun grote tuin of binnen in de kinderkamer, waar juf toezicht hield. Er was in die speelkamer een donkere kast waarin met een toverlantaarn werd gespeeld. Rob had ook een stoommachine wat ik zeer interessant vond. Achter in de tuin stond een wip en een schommel waar we samen op speelden. In mijn herinnering vond ik het leuk met zoveel kinderen. Er waren twee tweelingen in die familie een jongen en een meisje. en een eeneiige jongenstweeling. Rob is later naar een school in de stad gegaan waardoor het contact verwaterde.
De tweelingjongens werden later misdienaar bij de Kruisheren in Hees waar ik tot mijn 15e ook misdienaar was. De namen Juleke en Ria uit de reacties 13 en 14 ken ik nog. Ook herinner ik mij de naam Leo een oudere broer van Rob. Was Vincent een van de tweelingbroers?

Reactie 24:

Marjo Chambers - van den Heuvel, 22-04-2009: Deze school was eerst een Rusthuis voor R.K. Verpleegsters "en andere dames van enige ontwikkeling". See Sonnaville-rusthuis

Mijn moeder (Thea Kleinhans) verbleef hier van November 1929 tot April 1930. Ze was toen 18 jaar en woonde in Utrecht. Ze is nu bijna 98 en haar geheugen is erg slecht maar soms herkent zij andere meisjes op haar foto's. Ze was vooral bevriend met Mies Wiersma uit Leeuwarden die "Frieslandje" genoemd werd. In 1953 emigreerde zij met haar gezin naar Melbourne, Australië. Ik ben haar oudste dochter.

Zou het mogelijk zijn dat iemand anders groep photos heeft van de tijd dat Thea er was?

Reactie 25:

Anita Mirandolle, 13-05-2009: Dit pand is niet het hoofdgebouw van Sonnaville, het lijkt er heel veel op maar het staat een eindje verderop. (Zie http://www.noviomagus.nl/OudNijmegen/062/cwdata/0613.html) Ik heb in de periode 1975-1977 op Sonnaville gezeten en ben afgelopen maandag 11 mei 2009 nog een kijkje wezen nemen omdat het gesloopt gaat worden en er appartementen voor in de plaats komen. Behalve het hoofdgebouw, dit blijft staan omdat het een monumentaal pand is en zal worden opgeknapt. Zelf heb ik nog wat mooie foto's kunnen maken, deze staan op de Sonnaville Hyves en dat linkt dan weer door naar mijn eigen Hyves waar nog meer foto's opstaan. Erg jammer dat weer een stukje jeugd moet verdwijnen voor nieuwbouw!

Reactie 26:

Juleke van der Velden, 21-09-2009: Weer eens kijkend op de site van Huize Marienhof kwam ik de reactie tegen van Henk Arnoldussen.
Ik ben Juleke, de dochter van leraar van der Velden. Henk heeft het over Vincent en dat is mijn tweelingbroer. Henk heeft goed onthouden dat er twee tweelingen waren. De jongste vier zijn tweelingen. Twee Jongens; Jos en Ben en een jongen en meisje; Vincent en ondergetekende. Rob is inderdaad ook een broer maar die is helaas al vrij jong (50jaar) overleden.
Ik vind het erg leuk al die reacties te lezen, vooral wanneer blijkt dat vrienden van toen ook bij ons een leuke tijd hebben gehad, net zoals wij.

Reactie 27:

O. Braam, 28-03-2011: Met verbazing en emotie zag ik de foto van het huis van mijn oom en tante. Ik kreeg gelijk de behoefte om te schrijven.
Mijn tante, mevrouw van der Velden, is een zus van mijn vader. Ook zij kwamen uit 'n zeer groot gezin. Ik, Olga Braam, ben de jongste telg van ook 'n groot gezin. Als klein ding kwam ik natuurlijk bij de familie van der Velden op bezoek. In die tijd en dan spreek ik over meer als 50 jaar, was dat 'n hele happening om met 2 enorm grote families bij elkaar te zijn. Er was altijd wel wat te doen. Ik kan me de grote kamers en de grote tuin nog goed herinneren. Wat mij heel goed bij is gebleven was de enorm grote toilet. De trekhaak, waarmee je toen moest doorspoelen was zo groot als 'n kegel, in mijn verbeelding.
Ik vind het geweldig dat dit mooie huis zo goed onderhouden is gebleven. 'n Huis waarin 'n kinderrijke familie 'n mooi leven heeft gehad. Ik hoop dat de geschiedenis mag voortleven nu en in de verre toekomst voor iedereen die er ooit mee in aanraking komt.

Reactie 28:

Deze reactie is op verzoek van de schrijver verwijderd.

Reactie 29:

Jo Peters, 28-11-2011: In dit huis woonde, tijdens mijn HBS-B–tijd (vanaf 1954) op het Sint-Dominicus-College aan de Dennensraat, de hr. Wim van der Velden met zijn talrijke, dus echt katholieke, gezin. Ik geloof dat hij 14 kinderen had. Hij was leraar Nederlands en hij beoefende zijn vak met veel verve. Twee van zijn zonen, Wim en Leo, zaten bij mij (en hem dus) in de klas. Hij kon prachtig vertellen en had ook een leerboek geschreven, dat door ons gebruikt werd. Het was een bloemlezing uit de nederlandse literatuur. Ik ben er nog steeds (in bescheiden mate) trots op dat hij een keer een opstel van mij voorlas in de klas met zijn sonore stem. Hij had mij zelfs zodanig geïnspireerd dat ik een negen op mijn eindexamenlijst had voor het vak Nederlands. Het was een mooie tijd en de paters dominicanen waren zeer prettige en erudiete mensen. Dat mag ook wel eens gezegd worden!

Reactie 30:

Jos Sanders, 05-07-2012: Vanaf 1958 heb ik 3 jaren Nederlandse les gehad van de heer Van der Velden. Een markante persoonlijkheid was hij. Naast zijn doceren op het Dominicus college, was hij tevens directeur / leraar op de handelsavondschool.
Ik heb inderdaad meegemaakt dat, als hij voor een les het klaslokaal binnenkwam, hij een gulden tussen de stoelen en tafels van de leerlingen gooide. Een 'vaste' klasgenoot moest dan de gulden zoeken en tijdens de les voor hem een pakje sigaretten gaan halen in de winkel. Daarnaast had dezelfde klasgenoot eens een -4 voor een proefwerk gehaald. Het proefwerk daarna haalde hij een 4; dus zijn gemiddelde was een 0.
Hij was niet mijn favoriete leraar. Wel heb ik 2 van zijn kinderen ontmoet, hele aardige mensen. Rob was notaris in Wijchen. Rob is helaas te jong overleden. Ook een jongere zoon Ben heb ik gekend.

Reactie 31:

Arie B, 15-10-2012: Ja OOIT zat ik ook in 'De Stallen' 1975-1978 denk ik (terugdenkend aan de singeltjes van The Sweet)
Arie (G'malsen) is mijn naam en ik herinner me diverse kinderen die daar ook waren zoals: Peter (Eindhoven), Bas (Bergeijk), Tom R.I.P. (Culemborg), Puck (Veenendaal), Karin (Nuland), Anita (Garderen) en Anita's roommate uit Tilburg (naam vergeten....) en Erik. En ik vergeet nog een meisje haar naam?? (maar ja nu 15-10-2012 effe later dus....)
We zaten in een groep van 9 gemengd in de Stallen. We hadden verdriet, plezier, verwantschap, en konden aardig klieren, onze leidinggevenden zoals GEMMA, WIM Van Laake, Knappe Mieke, (Friese....?)Tjitske hadden er soms de handen vol aan...
Na school huiswerk maken en vroeg naar bed licht uit en stil.... Al gauw sneed ik een stuk schuim uit m'n matras om een piepklein AM radiootje in te verbergen, om 's nachts stiekem te luisteren. Omdat m'n casette recorder nachts in beslag werd genomen (balen)
De jongens gingen soms 's nachts de gang op om te gluren door het sleutelgat als er een vrouwelijke leidinggevende was.... spannend als je 14 bent haha.
Alleen vrijdagavond kort tv kijken met een glaasje ranja, afzien als je thuis cola etc kreeg. Wel veel thee gedronken daar water koken met de boiler na je huiswerk en alles opbergen in de oranje kastjes in de keuken vd Stallen (Tom kon zich opvouwen in zo,n kastje en dan lieten we een leidinggevende dat kastje openen....fun) Helaas Tom overleed aan een spierziekte bij mij als roommate op de kamer dat maakte diepe indruk op mij en iedereen.
We gingen met de oude vw bus op stap naar de zandgroeve (oude politiebus) als uitstapje in die tijd, dat voelde als vrijheid.
Het huis op de foto is dacht ik van de jongere groepen en aan de achterzijde was de keuken en eetzaal, Het hoofdgebouw waar de kantoren zich bevonden van Sneep en consorte hihi en ontvangstruimte staan hier niet op, net zo min als het kleine kapelletje en het zwembad en de tuin/speelplaats/trimveldje.
Sneepie zoals wij hem noemden met z'n SAAB 95 (bruin of groen met Ems velgen) kon idd roodgloeiend worden haha. De beste man leerde mij als ik kwaad werd mijn polsen onder de koude kraan te houden. Gelukkig ben ik tegenwoordig niet zo'n driftig mannetje meer maar het hielp zeker wel! Wat zullen die buren in de woonwijk crazy geworden zijn als ik weer eens een tekst van de Sweet of Slade of Mud stond te brullen. Muziek is nog steeds mijn passie, Ik heb een prima baan, een lieve vriendin (no-kids) ben nooit getrouwd. 2 auto's 2 motoren, en erg veel geluids app. Ik heb geen spijt dat ik hier ooit geweest ben!

Reactie 32:

Ankie Diening (Groenewoud), 15-05-2013: Het is alweer een hele lange tijd geleden dat ik met heel veel plezier hier gewerkt heb -van Oct'69-Mei'70. Ik kwam van Canada om te kijken of ik weer terug in Holland wilde wonen. Mijn familie was geimmigreerd Mei '60 en ik wilde altijd terug naar Holland. Zodra dat ik op Huize Sonnaville terecht kwam. Ik herinner me Dr Sneep nog heel goed. Hij was al vrij oud zo ik denk niet dat hij nog leeft. Ik heb hele leuke herinneringen aan de jongens waar ik verantwoordelijk voor was, ik hoop dat ze allen een goed leventje hebben kunnen vinden. Ik herinner Henk en Peter. Het was een hele grote beslissing om weer terug te gaan naar Canada. Mijn medewerkers waren altijd heel attent en maakte mijn 7 maanden op Sonnaville echt gezellig, ik herinner Ton, Ans, en Wim. Zo ik zou echt genieten om van iemend te horen die op Huize Sonnaville was in de tijd van Oct 69-Mei 70. Herinnerd iemand nog de pappagaai die Dr Sneep in de voorhal had?????
Allerbeste, Ankie (Moeder van een heerlijk gezin van 5 volwassen kinderen!!!!

Reactie 33:

JohnDoe, 11-12-2013: Ik heb niet al te goede herinneringen aan de Sonnevile. Ik kwam vanuit Duitsland naar Nijmegen. Mijn vader was toen der tijd werkzaam in Duitsland en aangezien een duits internaat niet een echte optie was werd het er één in Nederland. Nijmegen was het dichtsbij en blijkbaar het makkelijkst. Ik heb in de periode 1975 t/m 1978 op de Sonneville gezeten. Alles dat ik me herinner is het vele geweld, de lijfstraffen en het sexueel misbruik van minderjarige meisjes door andere bewoners/medewerkers van het internaat. Persoonlijk ben ik meerdere malen weggelopen omdat dit het enige middel was wat ik als 9 jarige kind had om te kunnen ontsnappen aan het rigide regime dat er door de medewerkers van de Sonneville op na gehouden werd. Ik snap dus ook niet zo goed waar al die zogenaamde goede herinneringen vandaan komen bij sommige personen die hier gereageerd hebben.
De Sonneville was een kil, koud en onpersoonlijk internaat waar geweld en sexueel misbruik getolereerd werd.

REAGEER

Reactiepagina
Reactie 34:

Jacqueline Pijman, 28-05-2014: ik ook heb op Sonneville en de Zonnewijzer gezeten in de periode 1975-1977 maar dan extern. Heb het daar erg leuk gehad.
Cees Graauwmans was mijn meester, hele leuke man, heb hem nog wel een paar keer gezien, woont in mijn stad Nijmegen. Ans zijn vrouw!! was 1 van mijn groeps-leidsters. Ik heb nooit vervelende dingen meegemaakt en meneer Sneep vond ik een aardige man. We mochten bij hem kamperen in zijn boerderij. Helaas is de man aan leukemie overleden en als het goed is woont 1 van zijn dochters in die boerderij. De boerderij is ook een keertje afgebrand geweest in het deel waar wij als schoolkamp logeerde. Marjo Strijdonk, ook leuke leidster, is volgens mij het klooster in gegaan.
Patricia volgens mij kennen wij elkaar heb een keer badpak van je geleend!!
Ik vond ook die Beo een leuke vogel. We deden ook elke maandag een week opening in de hal met meneer Sneep aan de piano.
Wat namen die ik nog weet zijn, Eric B ;-), Willy D, Wim L, Engelien W, Puck N, Frank, Annelies.
Je kunt me vinden op facebook als je meer wil weten of contact wil. groetjes aan iedereen.
Reactie 35:

Puck Noorlander, 28-05-2014: Ook ik heb intern op Sonnaville gezeten (dacht van 1975 tot 1978 of 79), leuke maar ook vaak moeilijke tijd, herinner me dhr Sneep, klein mannetje met kaal hoofd en brilletje op.
Ik zat ook in/op de stallen, met Anita, Jp, Ria, Erik, Wim. Maar Sonnaville stond op de Kerkstraat 95, en dat is dit niet.
Als je contact wil kan via facebook. Heet nu Puck van Beek Noorlander, heb al met meer contact.
Reactie 36:

Jacqueline Pijman, 29-05-2014: johndoe ik herinner me jou, kan er alleen geen gezicht bij zien. weet dat je een keer smorgens vroeg in je pyjama op straat liep. laat me weten als je contact wil.
grt jacqueline zie reactie 34
Reactie 37:

Cees Graauwmans, 06-07-2014: Leuk dat een aantal ex-leerlingen hierop reageerden.
Reactie 38:

Menso Hoepman, 03-08-2014: Als voormalig voorzitter van het Nijmeegs Amusements Orkest ben ik momenteel bezig om de geschiedenis van het orkest (en dus van de fanfare Ons Genoegen) in beeld te brengen.
In dat kader kan ik melden dat de heer van der Velden van 1945 tot 1953 voorzitter is geweest van de fanfare Ons Genoegen in Hees.
Reactie 39:

JohnDoe, 28-10-2014: Bedankt voor de uitnodiging tot contact Jacqueline maar daar ga ik geen gebruik van maken als je het niet erg vind. Zoals ik in 2013 al aangaf heb ik een helse periode gehad in Nijmegen en ik heb geen behoefte om "gezellig" herinneringen op te halen met wie dan ook.
Ik heb mijn reactie toen alleen geplaatst omdat ik mij verbaasde over al die positieve reactie op dit internaat. Voor mij en voor vele anderen was Sonneville en tijd die je moest zien te overleven. Dagelijks fysiek geweld van zowel medebewoners als ook van medewerkers. Kan me nog twee broers herinneren die er werkten, één van beiden heette Perry geloof ik. Naam van de jongere broer weet ik niet meer. Afijn; Beide heren hadden blijkbaar een probleem met mij. Vijf minuten later was er van dat negen jarige jongetje niet veel over dan een hoop blauwe plekken, bloeduitstortingen en een aantal bloedende wonden. Elke keer als mijn ouders langs kwamen lag ik krijsend aan hun voeten,smekend dat ze me mee zouden nemen naar huis. Maar ja...Wie gelooft er nu een negen jarig kind hé ??
Dit is slechts één voorval maar ik kan er wel 50 voor je op papier zetten. Sonneville heeft van mij een hard mens gemaakt met het empathische vermogen van een granieten steen. Daar ben ik ze tot op de dag van vandaag nog altijd zeer dankbaar voor!
Reactie 40:

Rob Essers, 21-12-2014: In De Gelderlander van 16 februari 1922 werd een Chevrolet aangeboden:

Huize "Jocohama", Dorpsstraat 170, Hees, is beter bekend onder de naam Mariënhof en staat op de gemeentelijke monumentenlijst. Het adres is in 1957 gewijzigd in Korte Bredestraat 34, Nijmegen. De bewoner en eerste eigenaar van de auto was:

Dirk Jacobus Antonius Duijnstee, geb. 's-Gravenhage 24 sept. 1866, directeur N.V. Eerste Nederlandsche Automobiel Mij., † Nijmegen 8 maart 1934, zn. van Jacobus Johannes en Maria Theresia Leenen, tr. Seckau, Stiermarken (Oostenrijk) 26 mei 1890 Maria Cecilia Hübler, geb. Graz (Oostenrijk) 28 juli 1862, † Nijmegen 14 maart 1945, dr. van Franz en Franziska Burghart.

Het kinderloze echtpaar vestigde zich op 24 augustus 1920 in Hees. De nieuwe huisnaam zou verband kunnen houden met de Yokohama Rubber Company (bandenfabrikant). Dat de directeur van de N.V. Eerste Nederlandsche Automobiel Mij. zijn huis naar een kippenras genoemd heeft, lijkt mij niet waarschijnlijk.

Waarschijnlijk is de Chevrolet verkocht aan de familie Frank.
Reactie 41:

Hessel, 20-12-2014: Dit huis in Hees lijkt mij wel iets met auto's te hebben, hoewel ik bewoner/leraar Van de Velden (van het 'kinderrijke' gezin) eigenlijk alleen maar te voet of op een old fashioned fiets, met een weinig gevulde antieke 'lederen' schooltas op het Dominicus-college zag verschijnen, dus een contrast met de vroegere bewoner, de trotse autobezitter, lid van de NAC, deelnemer aan 'betrouwbaarheidsritten', vergunninghebber voor meerdere 'rijtuigen en vertegenwoordiger van de Cudell motor Compagnie te Aken maar kinderloze D.J.A. Duijnstee.
Als aanvulling op Rob Essers die aangaf dat Duijnstee directeur N.V. Eerste Nederlandsche Automobiel Mij. was, en 8 maart 1934 is overleden, kan ik aanvullen "overleden in zijn auto".


(bron: De Banier, staatkundig gereformeerd dagblad, 8 maart 1934)

Doodelijk ongeval. Hedenvoormiddag reed de 68-jarige heer D. Duijnstee, met zijn auto van Heesch naar Nijmegen. Op den hoek van de Dorpsstraat ... botste hij met zijn wagen tegen een tramhuisje, dat ineenstortte. De wagen bleef op haar wielen staan. Toen voorbijgangers toesnelden vonden zij den heer Duinstee dood achter het stuur ... .

En over een eerdere huisbewoner meldt de Gelderlander op 8-8-1919 in de taal van die tijd:

Dinsdagmiddag is .. in Hintham.. nabij de hoef van Van Erp een auto, die op den draai niet naar het stuur luisterde, geslipt. De wagen liep van den weg over de tramrails tegen een boom, wierp zich een halven draai rechtsom en sloeg het achtereinde stuk tegen den volgenden boom. Een der drie inzittenden werd slechts licht aan de knie gewond, de anderen bleven ongedeerd. Met paard en mannenkracht is de auto van de helling omhoog gesjord en naar Den Bosch vervoerd. Volgens letter en nummer was hij eigendom van den heer Lamberty te Hees bij Nijmegen..

In de adresboeken staat koopman E. Lamberty vermeld op Dorpstraat 170 van 1913 tot 1916.
Reactie 42:

Rob Essers, 22-12-2014: De weduwe van H.F. Klinger vertrok in de week van 25 tot en met 31 juli 1913 naar Rijsenburg. Daarna nam E. Lamberty zijn intrek in Mariënhof, Dorpstraat 170, Hees. Hij heeft hier met zijn gezin tot omstreeks 1917 gewoond.
Wilhelm Ernst August Hermann Lamberty, geb. Altenburg 24 jan. 1884, koopman, zn. van Friedrich August en Franciska Maria Josephina Walburgia Borleis, tr. Venray 29 jan. 1909 Hubertina Maria Drent, geb. Lottum, gemeente Grubbenvorst 5 dec. 1883, † Maastricht 7 juni 1958, begr. Valkenburg aan de Geul, dr. van Stephanus Bernardus en Johanna Maria Lennerts.

E. Lamberty & Co. waren internationale oplichters. Al in 1909 berichtten diverse kranten over de Orcolin-zwendel die hij samen met zijn broer Christoph Friederich Paul Edgard Lamberty (*1885) pleegde. In het Algemeen Handelsblad van 10 maart 1909 stond onder meer:

"Als een bewijs hoe groot de oplichterij was, kan dienen dat alleen in de maand Februari jl. voor een bedrag van ongeveer twaalfduizend gulden aan postwissels aan het postkantoor te Dordrecht aan Lamberty werd uitbetaald, terwijl hij bovendien in 3 à 4 dagen voor f 50 à f 60 aan postzegels voor monsterzendingen ontving.
[..]
Wilhelm Ernst Lamberty is geboren te Altenburg in Saksen, zijn broeder Paul te Cassel. De eerste heeft reeds, vroeger in Duitschland in voorarrest gezeten onder verdenking van oplichting; de andere is iemand van verdorven leven en heeft vroeger in Luxemburg gewoond, waar hij ook al wegens bedrog voorloopig gevangen heeft gezeten. O. a. heeft de hoofd-commissaris van politie te Berlijn het publiek herhaaldelijk tegen beiden gewaarschuwd."


In het Regionaal Archief Nijmegen (RAN) bevindt zich een dossier van de Gemeente Ubbergen over de Gerechtelijke procedure wegens oplichting tegen E. Lamberty (periode 1925-1929). In de periode 1931-1935 verschenen nog steeds berichten over zwendel en bedrog door E. Lamberty met The Novelty Company in Valkenburg.

Ook andere familieleden genoten bekendheid. Friederich Muck-Lamberty (1891-1984), oprichter van de "Neue Schar", was een jongere broer van Ernst.
En zijn zoon mag hier evenmin onvermeld blijven:
Ernst Wilhelm Lamberty, geb. Hees, gemeente Nijmegen 26 mei 1915, wereldreiziger, kwartiermeester Koninklijke Marine, † Santo (Vanuatu) 23 dec. 1982, zn. van Wilhelm Ernst August Hermann en Hubertina Maria Drent, tr. 28 juni 1946 Joan Davis, leading Wren Engelsche Marine.

In 1952 meldden allerlei kranten dat de zeezeiler Lamberty twee passagiers op een onbewoond eiland zou hebben achtergelaten. Zijn biografie Misschien dat ik alleen ben: Ernst Wilhelm Lamberty van deze in Hees geboren avonturier en wereldreiziger verscheen in 2002.

Redactie: Deze E.W. Lamberty schreef ook zelf enkele boeken over zijn belevenissen:
· E.W. Lamberty - Met de Kroja naar Taha-Uku, Meulenhoff 1952 (besproken in het Utrechtsch Nieuwsblad van 28 juni 1952 op p4.
· No. 61842 - Legionnair: van Marokko's vagevuur naar de hel van Indo-China, Meulenhoff 1954
Reactie 43:

Rob Essers, 22-12-2014: Nog even een kleine aanvulling op mijn vorige bericht. Via zoeken op "W.E.A.H. Lamberty" vond ik in de Inventaris van het archief van de Nederlandse Consulaten in Roemenië (1860-1954) circulaires van signalering uit de periode 1862-1919 waar ook de namen W.E.A.H. Lamberty en Paul Lamberty worden genoemd; zie gahetna.nl.

De firma E. Lamberty & Co. heb ik al aangetroffen in het Algemeen Handelsblad van 20-11-1906. Zijn werkwijze is in de daaropvolgende 30 jaar niet of nauwelijks veranderd.

In de De Gelderlander van 23/11/1913 staat op pagina 13 dat H. M. Lamberty geb. Drent in de periode van 15 tot 22 november 1913 is bevallen van een zoon. Het betreft hier een ouder broertje dat na zeven maanden is overleden.
Op www.dbnl.org staat dat Ernst Wilhelm Lamberty op 26 mei 1915 te Hees is geboren. De kans dat hij geen zoon is van Wilhelm Ernst August Hermann Lamberty en Hubertina Maria Drent is vrijwel nihil.

In het Algemeen Handelsblad van 20-02-1917 wordt verslag gedaan van een beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof in Arnhem waarbij W.E.A.M. Lamberty, koopman, vroeger te Hees, thans te Venray, tot zes maanden gevangenisstraat was veroordeeld.
Het beroep in cassatie leidde in 1917 tot vernietiging van de uitspraak van het gerechtshof en doorverwijzing naar het Hof 's-Hertogenbosch. In De Gelderlander van 21 maart 1917 wordt hij op pagina 6 onder het kopje 'Verboden vervoer' aangeduid als "W. E. A. H. L.", koopman, vroeger te Hees bij Nijmegen, thans Venray".
Reactie 44:

Bertie Hupkes, 24-12-2014: Ik schrijf dit namens mijn vrouw, Bertie Hupkes.
Zij heeft hier gewerkt van 1979 tot 1983.
Het was lastig werken als jonge onderwijzeres met jongeren die bijna net zo oud waren............
Met Mariette Pijffers heeft zij nog altijd bescheiden contact.
Het was mijns inziens een ideële instelling met hart voor deze kinderen met een strakke structuur. Sommige verhalen zijn heftig en hard, andere belevenissen warm en invoelend.
We praten er nog weleens over, de tijd ruim 35 jaar geleden: waar is die gebleven ?
Reactie 45:

Rob Essers, 25-12-2014: Nadat Ernst Lamberty naar Venray was verhuisd, nam steenfabrikant N. Paré zijn intrek op het adres Dorpsstraat 170 in Hees.
Nicolaas Paré, geb. Bredevoort, Aalten 14 dec. 1857, steenfabrikant, † 's-Gravenhage 17 okt. 1931, zn. van Daniel Matthijs en Gerarda Johanna Broekman, tr. Druten 19 mei 1892 Helene Henriette Hoogeveen, geb. Vlissingen 23 dec. 1859, † ’s-Gravenhage 30 aug. 1928, dr. van Pieter Herman Johannes en Hermina Ewaldina

Volgens het adresboek van 1916 woonde hij nog het adres Oranjesingel 51. Paré zou in Hees blijven wonen tot hij in 1920 naar 's-Gravenhage vertrok. Dochter Henrica Maria (Ru) Paré (1896-1972) verhuisde al op 2 april 1919 naar 's-Gravenhage om aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten te gaan studeren.

Ru Paré is bekend als kunstschilder, maar ook als verzetsvrouw. Samen met haar partner, de concertzangeres Theodora Jacomina Petronella (Do) Versteegh (1888-1970), redde zij in de Tweede Wereldoorlog meer dan 50 joodse kinderen. Naar haar zijn de Ru Paréstraat in 's-Gravenhage en de Ru Parésingel in Pijnacker genoemd. De Openbare Basisschool Ru Paré in Amsterdam die bekend stond als "de slechtste school van Nederland", heet tegenwoordig OBS De Toekomst.

De volgende bewoner was D.J.A. Duijnstee die zich op 24 augustus 1920 met zijn echtgenote in Hees vestigde (zie reactie 40).
Reactie 46:

Wil Struike, 22-08-2015: De Heer van de Velden was Directeur van de HandelsAvondSchool in Nijmegen gelegen aan de Bijleveldsingel en de Wedren. Bij de Diploma uitreiking klopten mijn voorletters niet en moest er een nieuw Diploma gemaakt worden wat weer langs de gecommitteerden verstuurd moest worden i.v.m. de handtekeningen. Toen ik enkele weken later het Diploma weer bij hem thuis kon afhalen werd er open gedaan door een dienstmeisje die mij binnen liet en in de hal liet wachten totdat de Heer van de Velden mij het Diploma weer overhandigde. Dit was zo rond 1965.

Zover mij bekend gaf de Heer van de Velden geen les in die tijd. In die jaren begon ik met opleidingen in de automatisering en moest ik vaak reizen naar Amersfoort, Rotterdam en Amsterdam en ik kwam daardoor regelmatig te laat naar de lessen. De Heer van de Velden had hier begrip voor maar ik moest mij wel bij hem melden om een zgn verzuimbriefje te halen om de klas in te mogen komen. Omdat ik regelmatig op zijn kantoor kwam verzocht hij mij een keer op een stoel plaats te nemen om de verzuimsmoezen van de leerlingen aan te horen. Dit staat mij nog zeer goed bij.

Later zag ik hem nog regelmatig in Hees wandelen met zijn wandelstok.
Reactie 47:

Wim van Laake, 23-10-2015: Hoi oud-bekenden, zowel ped.medewerkers als jongeren van die tijd augustus 1973-1977. Bij toeval (?) op de site terecht gekomen. Leuk om hier en daar van en over een aantal oud Stallen-kinderen te lezen. Ik ben begonnen te werken met Trijnie en Marianne in de tijd dat Jos Bosch werkbegeleider was geworden. Ik ben gestopt tijdens het werken in de dagopvang in de HUT. Ik heb er een prachttjd gehad, heel veel geleerd, heel hard en veel gewerkt en ook genoten. Het afscheid was jammer genoeg echt vervelend ivm een arbeidsconflict.
Ik heb altijd met jongeren gewerkt, waaronder ook AMA's, alleenstaande vluchtelingen.
Ik groet alle bekenden, wens hen een goede gezondheid en nog veel genieten toe. Ik ben nu bijna 65 jaar. Ik ben nog steeds getrouwd en heb 5 kleinkinderen.
Reactie 48:

Rob(bie), 02-11-2015: Dit gebouw is 1 van de gebouwen van instituut Sneep geweest en was de lagere school in de Bredestraat in de buurt van zwembad West. In dit gebouw zaten 4 klassen. Van het instituut Sonnaville herinner ik mij de Voorkamer en de Achterkamer. Het hoofdkantoor zat een stukje verder op de Kerkstraat naast het klooster en tegenover de LTS Roncalli. Achter op het terrein zat ook de groep De Stallen.
Ik heb zowel in de Voorkamer als in de Stallen gezeten. Op beide groepen heb ik het redelijk naar mijn zijn gehad.
Ik herinner mij uit de Stallen: Karin van H (natuurlijk), Anita, Puck N, Peter Jan M, Michel P, Bas T, Arie B, Erik S, Tom van der L, en uit de Voorkamer: Arie de J, Peter de J uit de Achterkamer Patricia V., Ronald d V,
Overigens werd mijn zeer ongebruikelijke overstap van Voorkamer naar Stallen veroorzaakt door een nachtelijke escapade naar de slaapvertrekken van de dames.....ik zie Sneep nog exploderen :-)
Van de leiding herinner ik me Annemarie, Mieke, Tjitske, Ivo, Cees, Wim, Marjo, Sneep en die flapdrol van een zoon van Sneep die het pedagogische vermogen van een vloermat had. Een hele zomer de boerderij verbouwen en daarna roepen dat het niet goed genoeg was...
Overigens ben ik samen met Tom onder behandeling in het Radboud geweest, ik was veel te klein hij veel te groot. Een paar weken nadat ik weg was is hij helaas overleden, rust in vrede vriend!
Reactie 49:

Jolande van den Berg, 12-11-2015: leuk om te lezen dat er toch nog steeds mensen zijn die zich het lief en leed van Sonnaville herinneren. Ik zat erin 1977 tot 1979, heb nog de overgang meneer Sneep / meneer de Koning meegemaakt. Mooie herinneringen eraan gehad tot de Koning kwam, ik kon niks goed doen. Ik heb nog steeds mijn poeziealbum waar Sneep, An de Vlas, juf Hannah, meneer Marc, en Mieke en Paul in geschreven hebben. Ook namen als Margot (Roosendaal), Karin (Den Bosch), Helma en Janine Thierry (Tiel) staan erbij. Ik had enige tijd geleden contact met iemand die een reunie wou doen maar ik heb niks meer vernomen, en ben de naam kwijt. Hij zat bij mijn op de voorkamer en kon Rene Strieckholt, Wolter van Wenen, Jeroen en Karin Margot en natuurlijk Dio en Angeliek uit Best. Nou groetjes en messchien tot ooit.
Reactie 50:

Jacqueline Pijman, 29-12-2015: hallo Rob en Jolande, zoals je gelezen heb ben ik een van jullie, maar herinner me jullie niet, de namen die jullie noemen wel. Ik ben 2 keer bij Ans en Cees G geweest. Ik heb via face book contact met Eric B en Puck N, heb ook andere benaderd maar die willen niks meer weten van Sonnaville, hele slechte ervaringen (zie johndo). Ik heb geen slechte ervaringen gehad en hoop jullie ook niet.
Bij deze fijne jaarwisseling en de beste wensen voor 2016.
Reactie 51:

Rutger Hendriks, 22-01-2016: Heb een aantal jaren op het internaat gezeten en op de SonneWijsser. Van 1970 tot 1972. Heb het daar best naar mijn zin gehad. Hele goede herinneringen aan de heer Sneep en de heer de Koning. Heb nog bij de heer de Koning in de klas gezeten. Zat zelf in de groep de Achterkamer. Heb net een aantal foto's geüpload. Met Juffrouw Kraai en Juffrouw Spaandonk, Arnold en Anja. Heb nog steeds heel veel plezier van de geweldige paardrijlessen van juffrouw Marja. Lijkt me leuk om meer herinneringen op te halen.

a

b

c

d

e

f

g
Reactie 52:

Ans van Cromvoirt, 07-02-2016: Wat leuk om zoveel terug te horen. Natuurlijk zijn er dingen goed gegaan en fout gegaan, wij werkten met de kennis die we hadden via opleiding en aansturing. Maar wij waren wel met ons hart bij de zaak. In meer reguliere tehuizen waren de salarissen hoger, maar hier konden we veel meer leren. Elke week bijscholing over de nieuwste inzichten op ons vakgebied. Sneep was inderdaad een emotioneel mens, maar als er iets was met onze kinderen konden we hem midden in de nacht bellen en er zeker van zijn dat hij binnen 5 minuten bij ze was. Wij mochten als begeleiders betrokken zijn bij het wel en wee van onze bewoners, waar in die tijd in andere instellingen afstand het gebod was.
Ik heb een fijne en leerzame tijd gehad, zie achteraf ook de fouten die we gemaakt hebben, maar heb ook genoten van de contacten die ik nog lang heb gehad met ex bewoners. Sorry voor de fouten die ik gemaakt heb, maar allemaal welkom.
Reactie 53:

Silvo Gloerich, 07-02-2016: Tja, als mijn collega's Cees en Wim hier reageren doe ik het ook maar. Over de Sonnewijser kan ik weinig vertellen, maar omdat zovelen met hun Sonnaville-ervaring hier reageren doe ik het ook. Niet gek overigens want vrijwel ieder kind van Sonnaville, jonger dan ongeveer 13, ging naar de Sonnewijser.

Ik werkte in '73, '74, '75 en '76 in de "voorkamer" met onder andere Ans, Annemarie en Rolanda als collega's. Ik herinner me namen als Peter uit Hillegom en Peter uit Venlo, Piet uit een Drechtstad, Roland uit Eindhoven en een Roland uit Hardewijk of zo, Rob K en Jan Willem, Rudie, Irene (tweelingzusje van Marian in de achterkamer), Brigitte uit Willemsstraat, Arie uit Arnhem, Albert, Henk V, Jan N, Herman K uit Voorthuizen, Adrian, Rob uit Arnhem en Rob in het gips, Hans, en Rob(bie).
Met zeer onregelmatige diensten in een 45-urige-werkweek met nachtdiensten vond ik het werk zeer zwaar. Eens in het halve jaar ongeveer was één van de groepsleiders(-sters) "overhead". Dan bleef je de hele week slapen en regelde dagelijkse zaken. Bovendien werkte je dan 's morgens en 's avonds ook nog gewoon in je groep. "Gelukkig" lagen de voorkamerkinderen meestal om 20.30 al in bed. Dat betekende nog geen rust want donderjagen was niet onbekend. Maar om 21 uur was het meestal stil en konden wij aan de verslaggeving. Dan moest er opgeschreven worden wat we die dag gedaan hadden en welke bijzonderheden er waren gebeurd. Van elk kind in je groep moest ook nog wat genoteerd worden. Even voor 22 uur werden nog enkele kinderen wakker gemaakt om hun blaas te legen en dan mochten we om 22 uur naar huis.
Helaas betekende dat de volgende ochtend weer om 7 uur aanwezig zijn, kinderen wekken, aansporen tot aankleden, ontbijten in de eetzaal, toen nog in het oude gebouw. Er hebben goede en minder goede koks gewerkt, maar het ontbijt was bijna altijd smakelijk omdat er vers brood was. Daarna soms, als het onze beurt was, 40 borden, bekers, messen en vorken afwassen. Om 9 uur begonnen de basisscholen en meestal gingen twee volwassenen mee met de meute naar de Sonnewijser. Af en toe liep ik met Irene mee naar de Jenaplan-basisschool de andere kant op. De oudere kinderen gingen naar het voorgezet onderwijs in de stad.
Dan kwam het rustigste moment van de dag: terug wandelen van school naar het instituut Kerkstraat 95. Heerlijk!
Het meeste plezier beleefde ik in de activiteiten die we buiten deden. Al was het maar een wandeling naar het Bosje van de Baron, waar nu een autoweg doorheen loopt. Mooier was het op de Boerderij in Leur waar we af en toe met een groep in het weekende naar toe fietsten. Dat was lekker banjeren door het bos achter de molen of het kasteel van Hernen bezoeken. Menige keer zijn we in Nijmegen naar de Leemkuil geweest, een speeltuin die nog steeds bestaat. Omdat collega Ans een echte Nimweegse is kende zij ook de leuke plekken en hoe je er kwam.
Zondags bezochten we een kerk. Ik had er niks mee, maar goed, als de baas het van je verwacht dan doe je dat. Nijmeegse kerken had je in meerdere soorten: protestantse (zoals Sonnaville ook was) en Katholieke. En strengere en toegankelijkere. Natuurlijk was elk kerkbezoek voor de meeste kinderen een verzoeking. Het moeilijkst was het protestantse kerkje schuin tegenover de Sonnewijser. Daar was een strenge predikant. De omgekeerde bloempot, bij de Haterseweg, heb ik altijd prettiger gevonden. De Katholieke kerk aan de Graafseweg, de Boskapel, was een lekker lichte kerk met soms ook wat moderne muziek, zoals dat toen der tijd in de mode was.
Af en toe gingen de kinderen een weekend naar huis. Nou ja een weekend: ’s zaterdagsmorgens om 10 uur op de trein en zondagmiddags om vier uur weer terug. Dat was wel gezellig: kinderen op de trein zetten. Eén van de leiding ging met de besteleend vol met koffers en koffertjes en de anderen gingen lopend naar de bushalte en met de bus naar het station. Allemaal blije kinderen! En wij weer blij met een zaterdagmorgen van werken zonder kinderen. En denk maar niet dat wij dan niks te doen hadden. Deze momenten werden aangegrepen om de groepsverblijven even extra onderhanden te nemen, maar ook om eens lekker dol te doen omdat dit met de kinderen in de buurt natuurlijk niet kon.
Tja, ik zou ook nog wel eens willen weten hoe het die “moeilijke” kinderen is vergaan. Al die collega’s van toen zijn nu ongeveer met pensioen, tijd voor een weerzien misschien?
Reactie 54:

Jacqueline Pijman, 17-02-2016: hallo, leuk dat er weer berichtjes staan. zag verschillende namen voor bij komen en plekken waar ik ook geweest ben. ik heb al 2 reactie geplaatst. ik was trouwens extern in de periode 1973/1974. Silvo, ik herinner me je niet, wel wat namen, het kasteeltje en bosje van baron.
Helaas zijn er niet veel mensen op Facebook te vinden die op Sonnaville waren. grt
Reactie 55:

Marc Simons, 26-02-2016: Jeemig, SonneVille. Hier heb ik op gezeten, zo'n 2 1/2 jaar omdat ik thuis niet te handhaven was. Periode rond '73~75. Ik was een wezeltje: klein en bang. Hoogtevrees als ik al op een krant stond. Ik herinner mij Martin die nogal gek was op vrouwen met panty's en er ook niet vanaf kon blijven, hahaha. En Robbie die nogal eens agressief was op zichzelf en ook op andere kinderen. Verder Wouter en Anja. Echt veel namen zijn niet blijven hangen, en da's jammer. We zaten in de serre-kamer in een groepje van -ik denk- 10 á 12 kinderen. Als ik mij goed herinner had je de serre-kamer, voorkamer, achterkamer en de stallen.

Van Robbie was ik in het begin erg bang. Ik weet nog dat hij mij aan mijn haren de hele serre-kamer heeft rondgetrokken. Later zijn we heel goed met elkaar omgegaan. Ik herinner mij leuke tijden: Ik mocht mee met hem naar zijn ouders (dacht in de buurt van Utrecht, Nieuwegein ofzo). Het was echt zo'n typische nieuwbouwwijk met rijtjeshuizen en pas aangelegde tuintjes. Op de fiets banjerden we door die nieuwe tuintjes heen, ik achterop de bagagedrager. Gewoon kattekwaad. Zijn vader zat bij de politie, dat weet ik nog goed. Ik zou erg graag willen weten hoe het hem is.

Een typische anekdote: met onze groep organiseerde de leiding uitstapjes. Ik weet nog dat we naar een speeltuin waren geweest ergens boven de waalbrug. Iedereen weer de bus in, maar ik en ook leiding hadden zitten te suffen: Ze waren mij dus vergeten. Het rare is dat ik het hele stuk zo terug kon lopen. Pas toen ik bij de Sonnewijzer liep (= onze school) werd ik door een Renaultje-4 klemgereden (typisch… ;-) en iemand van de leiding plukte mij van straat. Ze moeten behoorlijk in de rats hebben gezeten !

De verhalen van Sneep die ik hier lees zijn ook bijzonder herkenbaar. Vooral met de polsen onder de koude kraan: Daar moest ik hartelijk om lachen!

(Jammer dat Schoolbank.nl de deur zo dicht heeft: Echt Sanoma, gewoon teveel op de centen uit. Anders waren er al veel meer herinneringen en verhalen boven water gekomen)

Ik hoop dat het jullie oud-Sonnaville-kinders allemaal goed gaat. Over de methodieken uit die tijd kun je je twijfels trekken, wellicht wel over de psychologie in zijn geheel: nergens is er een vakgebied te vinden waar de inzichten zo vaak zijn veranderd in de loop van de tijden. Toch heb ik het gevoel dat ik er weerbaarder door geworden ben. Ook een beetje hard. Maar in deze complexe maatschappij is dat helemaal zo gek nog niet.
Reactie 56:

Eric Praasterink, 10-03-2016: Ook ik heb in Nijmegen op Sonneville gezeten. Op zich had ik het helemaal niet slecht maar ik had het gevoel dat ik er niet thuis hoorde. Ik had bij mijn weten geen problemen. Ik heb niet op de Sonnewijser gezeten maar wel op de VBO. Eerst bij Henk Kroes in de klas gezeten (die kwam ik een paar jaar geleden tegen en vertelde mij dat hij nu pannekoekenbakker in Babberich was). Later bij Lex en Wim Spek (die we met de klas weggepest hadden. Eigenlijk hoorde dat niet).
Reactie 57:

Paul Broekman, 12-03-2016: Ik kijk de laatste tijd vaak op noviomagus.nl. Toevallig stuitte ik bij een statig pand in de wijk Hees op de naam van de heer Van de Velde. Met een "n" of zonder dat weet ik niet meer.
Ik heb hem in 1965 en later als leraar Nederlands gehad op het Dominicuscollege aan de Dennenstraat.
Een man van "postuur", waaraan je niet voorbij kon gaan! Van hem weet ik dat hij een zware roker was: sigaretten.
Hij stond erop dat je het leerboekje "letterkundige termen en begrippen" goed moest kennen. Ik heb dit boekje nog in mijn bezit. Bij menige overhoring bleek dat niet iedereen in de klas daaraan gehoor gaf. Vandaar dat hij nogal wat onvoldoendes uitdeelde.
Hij had een nogal zware stem, misschien van het roken! Ik kan mij ook nog herinneren dat hij een lijfig boek over de Nederlandse literatuur had geschreven en dat hij in de klas gebruikte: gedichten en proza. Niet iedereen was er door gecharmeerd. Ik weet nog goed dat er een keer een aantal klassen van hem les kregen in een grote ruimte: misschien in de gymzaal (!). Hij was kwaad dat de leerlingen niet de stof hadden geleerd en dat liet hij wel blijken.
Toentertijd vernam ik dat hij tevens directeur was van de Avondschool. Dat verbaasde mij niets, omdat hij zich als een "echte directeur" kon gedragen. Hij was wel een markant figuur. Ik las bij de reacties van anderen hier dat hij nou niet echt de maat wist te houden wat betreft het " produceren" van kindertjes. Ook hij was nu niet direct mijn favoriete leraar...
Maar ik merk wel dat naarmate je ouder wordt, je milder wordt in je oordeel!
Reactie 58:

Adrian Goddijn, 21-09-2016: Tegenwoordig noemen ze mij Ad. Dat is ff makkelijker. ik heb in de periode van 1973 tot 1974 op de Sonneville gezeten. Eerst een jaar in de voorkamer daarna naar de stallen verhuisd.
Persoonlijk vond ik de Sonneville helemaal niks. Heb er dan ook veel kattenkwaad uitgehaald, de heer Sneep kon mijn bloed wel drinken en ik die van hem. Wat heb ik die man gek gemaakt. Wij noemden hem altijd de grijze dakduif. Dit kwam door de vorm van zijn neus, net een duifensnavel. Wat heeft die man achter mij aangerend, en inderdaad hij werd dan al rooier.
Heb ook veel straf korvee gehad in die tijd. Maar dat hielp allemaal niets.
Het is uiteindelijk helemaal goed gekomen met mij, ben gelukkig getrouwd en gezond. Daar had ik de Sonneville dus echt niet voor nodig. Maar dat is weer een ander verhaal.
De dingen die ik lees over slaan en zo, die kloppen wel een beetje. Ik herinner me nog een zekere Kees of Cees hoe die ook mag heten en inderdaad de heer Sneep, die hele losse handjes hadden. Ik heb zelfs met bijde een keer gevochten.
Maar goed ik vind de verhalen die hier staan wel leuk om te lezen. Mochten er mensen zijn die contact willen zoeken die kunnen mij vinden op Facebook onder de naam Ad Goddijn.
Reactie 59:

Hans Lievaart, 01-01-2017: Ik denk dat ik de Hans ben uit Reactie 53, zou ook graag in contact komen met lotgenoten van vroeger. Mijn e-mailadres: hli@dubbelclick.nl
Reactie 60:

Jolande van den Berg, 10-02-2017: ik denk dat ik rond 1977/1978 op Sonneville kwam. Mieke, Paul, Robert waren de leiding. Ik weet nog wel dat er een ponny was die Juutje heette, en oja Hannah was 1 van mijn juffen. An de Vlas en meneer Mark (judoleraar) zijn namen die in mijn poezie album staan inclusief Sneeppie. Ik kon bij die man in zijn pap poepen bijwijze, ik had geen problemen met hem, de meeste andere wel. Ik had problemen met de nieuwe directeur meneer de Koning. Ik zat in de serre met Thierry Sterk (woonde vlakbij Tiel), Wolter van Wenen, Helma ?, Karin uit Den Bosch, Margot uit Rosmalen, Jeanine uit Elst, Jeroen (had voor elke knuffel wel een naam). En dan had je nog Angelique uit Best zij ging met Dio zat ook op het internaat en kwam uit Best, akela noemde wij haar ze speelde over ons de baas. Heb nog een tijdje met juf Hannah en An de Vlas geschreven. Ben 5 jaar geleden met mijn dochter nog wezen kijken.
Reactie 62:

Ans van Cromvoirt, 19-02-2017: Hoi Ankie,
Waarschijnlijk ben ik de Ans die jij nog kent als collega uit jouw Sonnaville tijd!
Reactie 62:

Cees Graauwmans, 19-02-2017: Wat leuk om al deze reacties van mensen die op instituut de Sonnaville of de school de Sonnewijser hebben gezeten/gewerkt te lezen. Zelf ben ik op de Sonnewijser op 5 november 1973 begonnen te werken als onderwijzer en heb dit daar gedaan tot juli 2013. Daarna ben ik wegens ernstige ziekte gestopt met werken. De school is verschillende keren van naam veranderd maar bestaat nog steeds. Inmiddels ben ik weer wat aan de beterende hand, maar gezien mijn leeftijd (65+) is terugkeer geen optie meer. Ik zou het leuk vinden om met oud-leerlingen/collega's contact te hebben. Mijn mailadres: ceesgraauwmans@hotmail.com

Daniël Aronstein (Reactie 15), graag heb ik contact met jou. Want ik weet nog dat jij toen idd de enige anders huidgekleurde leerling was... Ik herinner me je goed als leerling destijds. Herinner jij mij ook nog (meneer Cees)? Je mag me ook bellen: 0621806928
Reactie 63:

Marja Spaans, 23-02-2017: Hallo. Ik ben Marja van de pony-pie, zoals de kinderen het noemde!
Ik heb van '71 tot '74 gewerkt op het instituut! Heb hele mooie herinneringen aan die tijd. Maar ik had ook een heel mooi werk. Ik mocht de kinderen poyrijles geven. Weet dat het voor veel kinderen een heerlijke uitlaatklep was. Ik heb heel veel geleerd (was toen pas 17 jaar) van de heer Sneep en mevrouw An de Vlas. Ik bracht ook de pony's zelf van de boerderij in Leur naar Sonneville. Op de boerderij zorgde ik ook voor de paarden Bauke en Bles.
Heb nog veel leuke foto's van de kinderen op en bij de pony's Puffie en Fungles. Zou nog graag met An de Vlas in contact willen komen!
Heb best nog veel vragen. Ik weet nog dat in die tijd er een hele leuke kok in de keuken stond. Stevige man met zwart haar... Verder werkte ik ook af en toe (denk in de winter) in de strijkkamer. Gelijk links om de hoek in het hoofdgebouw.
Ik weet ook nog best veel namen van kinderen. Rutger, Urban, Melanie, Kees en Kees uit de stallen....enz. De kinderen uit "de Hut" zijn nog op mijn trouwen geweest!
De tijd op Sonneville is voor mij bepalend geweest voor hoe m'n leven er uit is gaan zien. Geef inmiddels 45 jaar paardrijles aan alle niveaus en disiplines. Maar m'n voorkeur heeft het lesgeven aan kinderen met een vorm van Autisme!
Groet aan een ieder uit die tijd van Sonneville.
Reactie 64:

Ankie Diening, 06-03-2017: Ja Ans, leuk om van je te horen. Ik zal je emailen.
Mijn tijd op Sonnaville Oct 69-Mei 70 waren hele interesante maanden waar ik met veel plezier heb gewerkt en veel geleerd. Ik denk nog vaak terug aan de jongens waar ik verantwoorlijk voor was.
Hun hebben mij de kans gegeven om hun beter te verstaan en zo doende hun proberen te helpen.
In Mei ben ik weer terug naar Canada gegaan omdat ik mijn nu man en toen vriend heel erg miste.
Wij zijn getrouwd Dec 17/71 en hebben 5 kunderen en 4 kleinkinderen.
We wonen in North Vancouver, Canada en zijn allebei gepensioneerd al een paar jaar.
Zou het heerlijk vinden om van de jongens te horen hoe alles is met ze.
Alle beste Ankie
Reactie 65:

Gerard IJdo, 10-08-2017: Ik kreeg deze link toegestuurd en heb van februari 1970 tot zomer 1972 in de achterkamer gezeten. Dus heb ik Ankie kort meegemaakt samen met Nelie van Vulpen en Marijke ? als ik het goed heb.
Ik ken het huis wel maar heb daar nooit les gehad. Ik zat verderop op de Jacobusschool, tegenwoordig Klimop.
Reactie 66:

Tineke de Roos, 07-11-2017: Ik zou het leuk vinden om in contact te komen met oud medebewoners van Sonneville in Nijmegen. Ik heb daar van 1977 tot 1979 gezeten, eerst in de voorkamer en later in de stallen. Ik kwam uit Friesland en had behoorlijk veel heimwee. Ik sliep met Mirjam Beyers op de kamer. graag reakties, ik ben te vinden op facebook via de chat
Reactie 67:

Rob Muller, 02-01-2018: wat leuk dat ik na zo lange tijd bekende namen zie. Ik zat begin jaren 70 in de stallen. Ik zag dat Eric Schumacher heeft gereageerd. Ook Wim, fijn vent. Ik heb veel van je mogen leren. Nu ben ik 57 en ben zelf directeur van een wooninitiatief voor ouderen met dementie. Graag kom ik in contact met bewoners uit die tijd.
Ik heb zeker goede herinneringen aan Sonnaville, natuurlijk ging het niet altijd op een fijne manier, maar ik ben er prima uitgekomen.
Ik herinner als leiding: Win, Trijnie, Marianne. In de groep waren dat Herman-Jan, Eric, Patricia, Noldie....misschien komt er nog wel eens contact.
Ben van de zomer met de motor nog langs gereden....en op en in de gebouwen geweest. De studenten die in de "stallen" woonden, wilden mij wel laten zien hoe het nu is.
Ik hoop dat er nog iemand reageert.
Reactie 68:

Tineke de Roos, 02-01-2018: Hallo Rob ik zat in 1977 tot 1979 op Sonneville in Nijmegen ik ben nu 54 jaar ik denk niet dat ik jou ken Gr Tineke de Roos
Reactie 69:

Udo Hermsen, 11-01-2018: Hoi Allemaal!
Ik zat dacht ik een klein half jaartje op de Sonnewijser bij die witte Villa 1980/1981. En toen daarna gingen we allemaal naar de nieuwe gebouw De Kern aan de Jacob van Campenstraat daar zat ik tot 1986. Daarna naar de V.S.O School verderop in dezelfde straat (het witte hoge gebouw). En ook zat ik op de dagverblijf De Sonnaville toen ik nog op De Sonneweiser zat.
Ik heb nog een klasse/groeps foto ervan:

De foto is gemaakt achter de Villa huis 1980/1981. Ik sta helemaal rechts met een bruin trui en groene laarsen aan.
Met vriendelijke groeten van Udo de Beatboxer uit Nijmegen uit Heseveld waar ik al 1981 al woon met mijn moeder. Ik heb Facebook https://www.facebook.com/udobeatboxer
Reactie 70:

Rob Muller, 11-01-2018: Hallo Tineke. Leuk dat je hebt gereageerd. Het klopt dat je mij niet kent. Ik heb in 1972 en 1973 in de Stallen gewoond. Ik ben nu 57 jaar. Ik heb ook vaak op de pony's gereden. Ik herinner mij ook nog een rode bestel eend. Ook de tijden op de boerderij in Leur... Ik heb nog steeds een plakboek van uit die tijd. Ik zal deze er nog eens bij zoeken en eens zien of daar wat leuke verhaaltjes uit komen. Gr. Rob
Reactie 71:

Anita Mirandolle, 13-01-2018: Hoi Rob, nou jou ken ik van top tot teen hoor... :)
Wat zou ik die tijd in de Stallen (1976/1977) nog eens dunnetjes over willen doen.
In 2009 heb ik heel veel foto's kunnen maken van binnen en buiten.
Het zou toen gesloopt worden, maar niet alles is dus gesloopt.
Ik ben nu 56 en woon in Voorthuizen (Gemeente Barneveld).
Heb je wel overal op internet gezocht, maar niet kunnen vinden.
Leuk dat je nu reageert op deze website.
Groetjes Anita.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: