Zuuk t mar uut - Wim Janssen

Uit het Nimweegs verleden 143

20-02-1985

Jeugdherinneringen (6)

Ook voor ons, jongens uit de vierde klas, kwam de tijd dat wij over zouden gaan naar de vijfde klas. De vijfde en de zesde klas zaten in een klaslokaal bijeen. Dat kwam omdat het leerlingenaantal niet zo groot was en omdat verschillende jongens in de vijfde en zesde klas doordat zij veertien jaar werden vroegtijdig de school verlieten.

De onderwijzer die aan deze klassen les gaf was het bewuste hoofd van de school, meneer Hamer. Over meneer Hamer waren ook al verschillende verhalen te beluisteren geweest. Deze kwamen hier op neer dat hij doorging voor een fijne onderwijzer, maar dat het kwaad kersen eten met hem was als je het met hem aan de stok kreeg. Er was van hem verteld dat hij keiharde slagen uit kon delen met een Spaans rietje en dat hij dat nog al eens gauw hanteerde. Toen wij de eerste dag bij hem in de schoolbanken zaten hield hij een korte maar kernachtige toespraak. Hij vertelde ons dat wij de oudste en de beste leerlingen van de school waren, anders hadden er sommige van ons nooit op hun tiende of elfde jaar in de vijfde klas kunnen zitten. Hij zei ook dat wij jonge kerels waren die later als „echte kerels" door het leven moesten gaan en dat hij daar een steentje aan bij wilde dragen. Hij had een grote hekel aan liegen, want je moest als „kerel" altijd de waarheid vertellen, hoe onaangenaam dat ook mocht zijn. Jongens die graag heibel schopten stonden bij hem niet geleden. Wij moesten dan ook vooral niet proberen met hem de kachel aan te maken, want dan zou hij daar zelf ook de nodige brandstof voor aandragen. Daarbij wees hij met een uitgestoken vinger naar het Spaanse rietje dat eenzaam en voor ons allen goed zichtbaar in een hoek van het klaslokaal stond. Wij keken met angst en beven naar het gevreesde „wapen". Dat rietje - zo ging hij verder - kon onze billen in een kort ogenblik in vuur en vlam zetten, maar ik geloof niet dat dat voor jullie nodig zal zijn, zo besloot hij zijn toespraak. „Tenminste, meer herinner ik mij er niet meer van. Toch keken wij met een schuin oog en een kloppend hart naar het geduchte rietje.
Daarbij schoten ons weer de angstverwekkende verhalen in gedachten die wij al zo vaak over meneer Hamer en zijn rietje gehoord hadden. Zo had hij eens een jongen zo geslagen dat hij - volgens zeggen - veertien dagen niet had kunnen zitten. Een tweede jongen was in het ziekenhuis beland, alwaar de dokters dagen bezig geweest waren om de brandende pijn op zijn zitvlak te verdoven. Een andere jongen had hij voor zijn leven kreupel geslagen en deze moest zich met behulp van een "kruk voortbewegen. Van al deze verhalen bleek achteraf niets, maar dan ook in totaal niets waar geweest te zijn. Zij bleken met een jongensachtige fantasie - waar angst en onwetendheid een grote rol bij gespeeld hebben - uit de duim gezogen te zijn. Ik heb in de drie jaar die ik bij meneer Hamer in zijn klassen doorgebracht heb niet één keer meegemaakt dat hij het Spaans rietje gehanteerd heeft. U zult zich nu wel afvragen zou Wim dan een keer zijn blijven zitten in de vijfde of zesde klas? Nee, maar ik ben wel een keer in de eerste klas blijven zitten omdat ik een zware longontsteking opgedaan had, waardoor ik een paar maanden thuis door heb moeten brengen. Maar nu wat die drie jaar betreft. Vroeger moesten wij tot ons veertiende jaar op school blijven. Voor jongens die alle klassen vlot doorlopen hadden had meneer Hamer een zevende en een achste klas ingesteld. Ik kwam met mijn elfde jaar in de vijfde klas te zitten, toen in de zesde en als laatste in de zevende klas. Niet alleen dat wij iets ander en moeilijker onderwijs in die laatste twee klassen kregen, maar wij waren tevens een beetje de rechterhand van meneer Hamer. Toen ik in de zesde klas zat, zaten er drie jongens in de zevende en twee in de achtste klas. Het jaar daarop zaten ik en nog een jongen in de zevende en één jongen in de achtste klas. 

Klik hier en reageer daarmee per email als u uw reactie hieronder wilt laten plaatsen

Bron (©) 1985 Wim Janssen - Nieuwsblad De Brug Nijmegen

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: