Zuuk t mar uut - Wim Janssen

Uit het Nimweegs verleden 62

12-01-1983

Mieneke vertelt

Hannes en zijn vrouw Truida - twee bejaarde kennissen van mij - woonden in een smal straatje op een bovenwoning. Toen ik bij hen aanbelde, ging de deur van de er naast gelegen benedenwoning open. En daar stond Mieneke, een hoogbejaarde weduwvrouw, ook een goede kennis van mij. „Dag Mieneke, hoe gaat het met jou", begroette ik haar. „Dag Wim, met mien geet 't goed, met jou oek? Kom efkens binne," kreeg ik ten antwoord. „Ja maar ik heb een afspraak met je buurman Hannes, Mieneke, en daar moet ik mij aan houden" maakte ik haar duidelijk. „Juust, dúirum heb ik op je zitte wachte hier veur 't roam dat je zou komme, ik mot je iets veur Hannes vertelle, en zij maakte uitnodigend plaats om mij binnen te laten. Het was een klein woninkje.

Toen ik mijn jas aan de kapstok gehangen had maakte zij een deur open en toonde mij vol trots haar slaapkamer. Deze was eenvoudig ingericht en zag er helder en proper uit. Toen ging zij mij voor naar de keuken-huiskamer (groter was het huisje niet) die er ook kraakhelder uitzag. „Zo jong, pak mar 'n stoel en goa zitte, dan gui ik effen wat thee zette", zei ze opgewekt. Onder het thee zetten door vertelde zij mij dat de vrouw van Hannes 'n dag te voren in het ziekenhuis opgenomen was en dat hij haar daar nu bezocht. Verder vertelde zij over dokters, ziekenhuizen de ziekte van haar buurvrouw en ouderdomskwalen. „Nou Mieneke, van ouderdomskwalen heb jij nog geen last want je bent nog goed te been, je verstand is nog héél goed en praten kun je nog als de beste. Daarbij zie je er voor je tachtig jaar nog heel goed uit", onderbrak ik haar woordenstroom. „Ha, ja, loa me nie lache, jij met je tachtig juir.
Daver drie moande dan wurd ik er al vijfentachtig. Nee oan m'n muleke mankeer ik oek niks ik kan nog van m'n woorde ofkomme. Alleen het m'n oudste kleindochter d'r 'n hekel oan dat ik plat nimweegs proat, mar duir mot ze mar tege kunne. Ik zal jou so meteen 'ns wa vertellé Jong, zei ze. Terwijl zij de thee inschonk zat ik nieuwschierig te wachten wat ik wel te horen zou krijgen. Eindelijk ging ze zitten en na even iets van haar koekje gebeten had begon zij te vertellen. „Veertien doage trug kwam m'n oudste kleindochter bij me op visite. Die studeert op 'n, uh, hoe hiet z'oen school wèr ó joa 'n socioale akedemie. Affijn, we zitte zo te proate, en toen zeit ze ienins tegen me: ik snap niet dat oma geen lezen en schrijven geleerd heeft? 

Ik zei luuster 'ns hier kiend je oma het nie zoe'n goeie tied mee gemakt zoals jij. Ik heb 't héél slecht gehad zelfs, want d'r was niks anders dan èrremoei. Joa zei zij toen wèr maar dan had u toch wel naar school kunnen gaan om het te leren! Toen zei ik wèr, ò joa? wis jij wel dat 'r ien mien tied gin leerplicht bestond? Dat ik as tienjuirig meisje m'n moeder moest helpen umdat er nog vier bruurkes en zusjes onder mien wuire? En m'n moeder toen al van 't zesde kiend in verwachting was? Dè weet jij allemoal nie. Ik heb nooit 'n school kunne bezuke en duirum ken ik nou nie leze of schrieve. Jaa zei ze toen mar dan had u toch na uw tiende jaar naar school kunnen gaan. Och kiend, zei ik toen, ik zal je no 'ns meer vertelle. Ik heb m'n moeder tot m'n twoalfde juir motte helpe toen was m'n zusje tien juir en oud genoeg um mien werrek oaver te neme. Toen werd ik werrekmeisje op de boerderij van 'n hereboereechtpuir. Ik was duir veur dag en nacht, dus oek ien de kost, mar ik heb duir meer honger geleje dan bij ons eige thuus.
Ien de zommer werd ik 'smurgens um half vijf wakker gemakt want um vijf uur moesten ik en 'n oudere werkmeid in de wei zien um de koeie te melken, dè wil zegge ik kon 't nog niet zoe goed maar moest dan andere dinge doen. We krege grote hompe roggebrood mee die we drachtige koeie moeste geve veur krachtvoer, mar we hadden zelf zoe'n honger dat we 't grootste gedeelte zelf opate.

Klik hier en reageer daarmee per email als u uw reactie hieronder wilt laten plaatsen

Bron (©) 1983 Wim Janssen - Nieuwsblad De Brug Nijmegen

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: