Zuuk t mar uut - Wim Janssen

Uit het Nimweegs verleden 36

29-07-81

De pantoffelparade
Het bijwonen van een filmvoorstelling - vooral als het een goede film was - droeg veel bij tot vermaak en ontspanning voor jong en oud. Maarja, zoals ik al zo vaak opgemerkt heb, men had niet altijd geld om een bioscoopkaartje te kunnen kopen. Trouwens al was men in staat een avond in de bio door te brengen dan bleven er altijd nog zes avonden per week over waar men vaak geen raad mee wist.

Toch beschikte de oudere jeugd - of zo men wil de jong volwassenen - nog over een manier om kosteloos te ontspannen. Dat was namelijk „De Pantoffelparade". Deze parade was niet meer dan een avondwandeling die door de jongelui in de winkelstraten van de binnenstad gehouden werd. Om deze wandeling te beschrijven zal ik maar op een willekeurig punt beginnen. Men begon bij C. en A. ging dan de Burchtstraat over de Broerstraat in en dan de Molenstraat op, steeds rechtshoudend. Boven aan de Molenstraat, bij de Eerste Walstraat, werd rechtsomkeert gemaakt en dan ging het weer de Molenstraat af maar dan linkshoudend. Bij de Zeigelbaan werd schuin overgestoken dan weer de Broerstraat op en de Burchtstraat over tot aan het Wintersoord. Daar stak men weer over naar C. en A. en begon de wandeling van voren af aan. Zo werd deze parade iedere avond diverse keren herhaald door ontelbare jonge mensen van beiderlei kunne. Zij die dit lezen en denken dat zo'n wandeling wel eentonig geweest moet zijn, slaan de plank finaal mis, waaruit blijkt dat zij deze parade nog nooit meegelopen hebben. De pantoffelparade was helemaal niet eentonig, maar zelfs héél spannend. Het gebied dat door deze wandeling afgebakend werd was namelijk het centrum van een groot jachtterrein waarop zich jagers en gejaagden bevonden. De jagers waren de jongelieden die door de jacht op het vrouwelijk schoon (ingegeven door een aloude oerdrift) hun ontwakende mannelijkheid wilden bewijzen. De gejaagde waren de meisjes die met ontwikkelende of reeds ontwikkelde vrouwelijke vormen bewust of onbewust liepen te pronken. Heel vaak is het smeden van huwelijksbanden in het vuur van de liefdesjacht tijdens de pantoffelparade begonnen. De parade fungeerde dan ook eigenlijk als een goed gesorteerde huwelijksmarkt waar het zeer bekende gezegd: „op ieder potje past wel een dekseltje" vaak bevestigd werd. Menig bejaarde echtgenoot en/of echtgenote hebben mij verhalen verteld hoe zij het aangelegd hebben om tot omgang met het andere geslacht te geraken. Natuurlijk zijn er ook genoeg verkeringen aangeknoopt die na kortere of langere tijd weer verbroken werden. Alhoewel de pantoffelparade vrijwel iedere avond plaats vond, was de woensdagavond wel de drukste en voornaamste van de hele week, daarna kwamen de zaterdag- en de zondagavond. Waarom de woensdagavond zo in de belangstelling stond zal ik u proberen haarfijn uit te leggen. 

Tegenwoordig is het zo, dat jongelui, die verkering zoeken, zich ieder moment dat zij vrij zijn zich in diverse gelegenheden op kunnen houden om in contact te komen met leden van de andere sexe. Denkt u hier bij maar eens aan de Discobars, cafetaria's, koffiehuisjes, bioscopen enzovoort. Daarbij komt nog dat zij die reeds verkering hebben samen op vakantie gaan met boot, tent of caravan of de nachten in hotelkamers doorbrengen. Dit alles staat in lijnrechte tegenspraak met vroeger jaren toen er andere gedragsregels op dat gebied bestonden. Vooral de bewegingsvrijheid van de meisjes was in het overgrote gedeelte van de gezinnen zeer beperkt en aan banden gelegd waar zwaar de hand aan gehouden werd.
De jongens daarentegen genoten - zoals van oudsher steeds het geval is geweest - veel meer vrijheid, waar zij dan ook rijkelijk van profiteerden. Wanneer een meisje de uitgaansleeftijd bereikt had dan was dat uitgaan nog aan diverse beperkingen onderhevig. Afhankelijk van haar leeftijd moest zij dan om acht - negen - of om tien uur punctueel thuis zijn. Een andere beperking was dat zij maar de kans kreeg om op drie avonden uit te gaan en wel op zaterdag, zondag en -juist ja u hebt het goed geraden - op woensdagavond. De woensdagavond was ook de avond dat de vele dienstbodes van hun welgestelden mevrouwen toestemming kregen om uit te gaan. Zodoende vond er op woensdagavond een grote toeloop van meisjes naar de pantoffelparade plaats, wat koren op de molens van de jongens was. De jongens - maar natuurlijk ook de meisjes - hadden dan wel zin om eens een avondje lekker te „sjansen", zoals dat vroeger genoemd werd. Het „sjansen" was hoofdzakelijk bedoeld om een beetje los vast met elkaar te scharrelen zonder er meteen een vaste verkering van te maken. Beviel het de jongen of het meisje niet dan konden zij de volgende woensdagavond naar een ander scharrel uit kijken. Om die reden werd de woensdagavond dan ook wel platvloers „stierenavond" genoemd dit vooral omdat er dan ook wel intiemere dan gewone kennismakingen plaatsvonden. Verschillende jongens hadden een speciaal oogje op Duitse dienstmeisjes, waarvan er veel in onze stad dienden. De jongens meenden bij hen meer kans te hebben omdat deze meisjes verzot waren om met een Hollandshe jongen te trouwen waardoor zij dan onze nationaliteit verkregen. Het een en ander wil natuurlijk niet zeggen dat als een jongen of een meisje om half acht in de stad kwam, dat hij of zij vijf minuten later al het gewenst contact had. Voor dat het zover was gingen er eerst diverse uit- en verlokkingen aan vooraf.

Klik hier en reageer daarmee per email als u uw reactie hieronder wilt laten plaatsen

Bron (©) 1981 Wim Janssen - Nieuwsblad De Brug Nijmegen

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: