vanHaren

© copyright Gerard van Haren, internetbewerking Mark van Loon/Stichting Noviomagus.nl

Bronzen Kruis H.G.P. van Haren

door Gerard van Haren, januari 2015


H.G.P. van Haren in 1949


Henri van Haren

De Bronzen Kruisdrager

Op 15 december 1941 scheepten 200 manschappen van het Australisch leger en 200 soldaten van het KNIL in voor Dili, hoofdstad van het Portugese deel van het eiland Timor. Hieronder was ook sergeant-majoor Henrikus Gerardus Petrus van Haren. In januari 1942 werden onder leiding van Luitenant-Kolonel N.L.W. van Straten de overige onder zijn bevel staande KNIL-militairen en de 2nd Independent Company, onder commando van Major A. Spence, overgebracht naar dit deel van Timor. In de nacht van 19-20 februari 1942 begon de Slag om Timor met de landing van het 228e Regiment van het Japanse Keizerlijke Leger bij Dili en bij de Paha rivier, op het Nederlands deel van Timor.

Op 29 oktober 1942 (KB 6) is om de volgende redenen door koningin Wilhelmina aan den sergeant-majoor der Infanterie H.G.P. van Haren toegekend het Bronzen Kruis:
  1. als commandant van een sectie mitrailleurs door zijn voorbeeld, en door, bij het uitvallen van de bediening, zelf als mitrailleurschutter op te treden en in de gevechten om Dilly (Portugeesch Timor) op 20 Februari 1942 den vijand belangrijke verliezen toegebracht. Een en ander onder moeilijke omstandigheden en onder zwaar vijandelijk mitrailleur- en mortiervuur;
  2. voorts gedurende, onder buitengewoon moeilijke omstandigheden uitgevoerde terugtocht naar Nederlands gebied alsmede gedurende de eerste maand guerrillastrijd, welke periode eveneens door zeer moeilijke omstandigheden was gekenmerkt, het moreel van de door hem aangevoerde troep hoog weten te houden.

Door overbrenging in december 1942 en januari 1943 van ongeveer 190 KNIL-militairen en de Australische troepen door Hr. Ms Tjerk Hiddes naar Darwin eindigde de guerrillastrijd die ze gevoerd hadden in Timor. De verovering van Timor had de Japanse strijdkrachten het nodige gekost: ruim tien maanden strijd, waarbij een grote troepenmacht (12.000 man) werd gebonden en zware verliezen aan gesneuvelden (ongeveer 2000 militairen) en gewonden werden geleden. Dat werd bereikt door de inzet van ongeveer 1.000 man Australische troepen en KNIL-militairen. Ongeveer 300 KNIL- en 150 Australische militairen sneuvelden in deze strijd. De strijd was een strategische overwinning voor de geallieerden. Door de gewijzigde situatie in de Pacific konden de Japanners Australië niet meer binnenvallen.


1943 Decoratie H.G.P. van Haren

Begin 1943 spelde in Darley Camp bij Melbourne luitenant-kolonel N.L.W. van Straten, sergeant-majoor H.G.P. van Haren de Bronzen Kruis op. Van Straten werd die dag Ridder 4e klasse der Militaire Willems-Orde. Bij de ceremonie waren aanwezig de admiraal F.W. Coster, dr. J.E. van Hoogstraten, hoofd van de Nederlands Indische Commissie, baron Van Aerssen, de Nederlandse minister voor Australië en 4 Australische chefs van staven. Van Straten decoreerde die dag ook 7 andere KNIL-militairen. De 3e (Timor) compagnie, waarvan Van Haren deel uitmaakte, KNIL en Australische troepen marcheerden voor de gedecoreerden.


De militair

Na het voltooien van zijn militaire opleiding van de Koloniale Reserve aan de Prins Hendrikkazerne in Nijmegen vertrok de kanonnier der 2e klasse H.G.P. van Haren in 1928 naar Nederlands Indië. Op 5 december 1929 werd hij bevorderd tot kanonnier 1e klasse en op 22 december 1930 tot brigadier. Op 1 maart 1933 werd hij overgeplaatst naar de Infanterie en op 5 april 1933 bevorderd tot sergeant. Op 27 maart 1941 volgde de bevordering tot sergeant-majoor instructeur.
Op 1 september 1943 werd H.G.P. van Haren bevorderd tot adjudant onderofficier en op 20 april 1945 tot onderluitenant. Op 27 november 1945 keerde hij, als gevolg van de Bersiap en het vertrek in november 1945 van de Britse troepen uit Indonesië, terug naar Nederlands Indië. Tijdens de Politionele Acties was hij gelegerd in Pontianak op de Borneo en, als commandant van de staf-compagnie van het XXIIIe bataljon Infanterie, in Malang op Oost Java. Op 8 maart 1950 vertrokken hij en zijn echtgenoot en dochter voor verlof naar Nederland.


1951 opleidingsschool Luchtmacht Bewaking Korps (later LIMOS), zittend in de rechter stoel H.G.P. van Haren

Op 2 juli 1951 werd hij overgeplaatst naar het Wapen der Militaire Luchtvaart. In dezelfde kazerne in Nijmegen waar zijn militaire carrière in 1928 begon, werd hij instructeur bij de Luchtmacht Bewakings-opleiding, later onderdeel van LIMOS. Dienstplichtigen werden door hem opgeleid. In 1954 werd hij squadroncommandant van het Luchtmacht BewakingsKorps (640 squadron) van de vliegbasis Volkel. Op 1 april 1955 ging hij met pensioen.

H.G.P. van Haren kreeg verder de volgende onderscheidingen: 1934 Bronzen medaille, 1940 Zilveren medaille, 1942 Ereteken voor Belangrijke Krijsbedrijven (of Kruis voor belangrijke Krijgsverrichtingen) met de gesp Timor 1942, 1946 Zilveren Gesp, 1948 Ereteken voor Orde en Vrede met gespen 1945 1946 1947 en 1948, 1950 Oorlogsherinneringskruis met gespen. En op 31 oktober 1945 een tevredenheidsbetuiging van de generale staf van het General Headquarters US Army Forces in the Pacific, Military Intelligence Section.


H.G.P. van Haren (met pistool). Hier draagt hij zijn medailles.


De Nijmegenaar

De vader van Henrikus Gerardus Petrus van Haren kwam uit Hees bij Nijmegen, nu de wijk Hees in Nijmegen. Samen met zijn bruid ging zijn vader in 1908 naar Duitsland om te werken. Hun eerste zoon Henri werd op 12 juni 1909 in Ratingen, Duitsland geboren. In 1920 keerden zij met hun 4 kinderen terug naar Nijmegen en gingen wonen aan de Bilderdijkstraat. Henri van Haren ging naar de LTS aan de Nieuwe Marktstraat 12 te Nijmegen. Hij slaagde in augustus 1926 voor de opleiding Machine Bankwerken. Op 30 april 1928 startte zijn militaire opleiding in de Prins Hendrikkazerne in Nijmegen. Op 9 oktober 1928 vertrok hij naar Nederlands-Indië. In 1934 keerde hij terug naar zijn ouders in Nijmegen voor verlof. In 1935 vertrok hij weer naar Nederlands Indië. In 1950, terug voor verlof in Nijmegen, woonde hij met zijn vrouw uit Singapore en kinderen eerst in bij zijn ouders aan de Hatertseveldweg 265 te Nijmegen. Zijn vader was daar aardappelen- en fruithandelaar. Toen het duidelijk werd dat hij niet terug zou keren naar Nederlands Indië kochten hij en zijn vrouw begin 1951 het huis aan de Graafseweg 70-72 te Nijmegen. Op 21 februari 1962 overleed hij daar, zijn vrouw en 7 kinderen achterlatend. De begrafenis mis in de kerk aan de Keizer Karelplein werd bijgewoond door een afvaardiging van het LIMOS.

Bronnen:
·Australia War Memorial: picture 029294-029309
·Australia in the War of 1939-1945. Series 1 - Army, Volume V - South-West Pacific Area - First Year: Kokoda to Wau Appendix 2 - Timor
·"Het Koninkrijk der Nederlanden in de tweede wereldoorlog" deel 11a blz. 861 e.v. en deel 11c blz. 288 e.v. dr. L. de Jong
·Registratielijst, Staat van dienst en Straflijst H.G.P. van Haren legernummer 09.06.12.010 Stb. no 87156
·Wikipedia: De slag om Timor
·YouTube: KoKoda - The men of Timor
·Documenten en foto's in privé-bezit

REAGEER

terug

Reactiepagina
Reactie 0:

Gerard van Haren, 13-01-2015: Bronzen Kruis H.P.G. van Haren
Reactie 1:

H. te Braak, 23-03-2017: Bij de ceremonie 1943 in Australie waar o.m. van Haren werd gedecoreerd, waren ook anderen aanwezig welke een medaille ontvingen. Ik meen o.a. Nico van Straten en Julius Tehija. Zijn overigens alle namen bekend van hen in de rij van van Haren? Bij voorbaat dank voor deze info.
Reactie 2:

Dick Jacobs, 24-03-2017: Leuk iets te lezen over Onderluitenant van Haren. Ik ken hem van de Vliegbasis Volkel als Commandant van de LBK. Ik herinner me hem als de enige Onderluitenant van de basis. Bij de vernieuwing van de onderscheidingstekenen in de vijftiger jaren kreeg hij een blauw met groen geblokt teken op zijn epauletten.
Ik herinner me nog iets leuks over hem: Op een dag klonk er op de vliegbasis een luide knal. De Commandant van de basis belde geschrokken van Haren op met de vraag wat er aan de hand was. Van Haren informeerde bij de vlieg-squadrons. Eén van de squadroncommandanten vertelde hem dat de knal kwam door de 'soundbarrier', een gebeuren dat destijds nauwelijks bekend was.
Van Haren belde opgelucht de basiscommandant op met de mededeling dat die zich niet ongerust hoefde te maken omdat er gewoon 'zandbergen' werden opgeblazen. We hebben op de basis enorm gelachen om deze -in die tijd toch best begrijpelijke- vergissing!!
Reactie 3:

Gerard van Haren, 08-04-2017: Geachte heer Te Braak, De namen van de gedecoreerden die dag zijn, dankzij Henny Meijer, bekend. Die dag ontvingen de strijders uit Timor ook het Eerenteken voor Belangrijke Krijsverrichtingen met gesp Timor 1942. Nico van Straten is de in mijn stuk genoemde N.L.W. van Straten. Ik heb foto's en films van de decoratie.

Dick: leuk verhaal. Op internet vond ik een vergelijkbaar verhaal van mijn vader: https://ahioloweblog.com/2005/11/01/tns-eilanden-in-de-2e-wo-2/comment-page-1/.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: