Nieuwe pagina 1

© copyright Paul Meelker, Digitale bewerking; Henk Kersten/Stichting Noviomagus.nl

In Memoriam: Boet Kokke

Foto: dagblad de Gelderlander

Boet Kokke, Eric Annema en de Quartslamp

Vorige week namen wij in de aula van het kerkhof Jonkerbos afscheid van Boet Kokke. Ruim veertig jaar werkte hij bij de Gelderlander.
Deze krant omschreef hem in een necrologie als “rasverteller, alleskunner en journalist pur sang”
Hij werkte als regio- en sportverslaggever, binnenlandredacteur, columnist en tv recensent. Oudere lezers herinneren hem als vierdaagseverslaggever en later als Erik Annema, de man die in de jaren zeventig een veelgelezen rubriek had op pagina drie.
Boet zag in alles een verhaal, had aan een paar woorden genoeg en werkte in een razend tempo. Daarbij beschikte hij over een uitstekende pen en een beeldend taalgebruik. Hij was een vaardig interviewer.
Hoewel hij wel verhalen maakte met talloze bekende Nederlanders, lag daar niet zijn hart. Dat doen anderen wel vond hij. Hij sprak liever met ”gewone” mensen.
Uit kleine mensen een groot verhaal halen, dat was zijn kracht 

Boet was verknocht aan Nijmegen en “zijn” krant. Zozeer zelfs dat hij een aanbod uit Hilversum om eindredacteur van KRO’s Brandpunt te worden, na rijp beraad heeft afgewezen. Niets voor mij, vertrouwde hij mij later toe, dat wordt een bureaufunctie, nee, laat mij maar hier met en tussen de mensen. Maar hij wilde ook niet in de schijnwerpers.

En dan is daar nog dat prachtige verhaal van”de Quartslamp”
In 1955 zat Boet met drie collega’s van de nachtredactie, na gedane arbeid, nog wat na te praten. Behalve Boet waren daar Henny Derksen, Max de Bok (later parlementair verslagever in Den Haag) en Frans Hulskorte (later hoofdredacteur van “de Limburger”). Het gesprek kwam op moderne poëzie waar ze geen van vieren iets mee hadden. Ze gaven zichzelf een kwartier om ieder vier moderne gedichten te produceren, waarbij ze afspraken: geen correcties. Zelfs tikfouten moesten blijven staan.

Ik zwel een klokketoren uit
Bim Bam

schreef Max.

Broedsel der aaneengeregenen
Laat los mijn arm geschrei

klaagde Frans.

Krussel zwalkt op de brassen
En de moeder gaar in zwart 

observeerde Henny.

Staruit nu ruilegoren
Spalneer de rus gaat stor

meende Boet.

Ze besloten ter plekke zestien gedichten in eigen beheer uit te geven. (rib uit het lijf) en ter recensie naar alle dag- en weekbladen te sturen.
De bundel kreeg de naam “De Quartslamp” een uitgave van “De Kongsie der Vier Verlichten” t.w. Han Krachels, Bart Ruighrok, C.Aper en Joris Baal.

De respons was verbijsterend, zeker voor iemand die weet wat er nodig is om een nieuwe uitgave besproken te krijgen. Tientallen recensies waarvan de meeste negatief waren, maar sommige bepaald perspectief zagen in de nieuwe dichters.
Een van de critici loofde Boets prachtige beeld van de “baluwe lucht”-een tikfout- een ander constateerde dat hier wel degelijk sprake was van een poëtische vernieuwing. Van alle bladen was er maar één, De Stem, die door had dat het om een geintje ging. De resultaten werden gepubliceerd en dat bracht, voor die tijd, een gigantische publiciteit op gang, met radio-optredens, reportages in Panorama en andere bladen en zelfs een twee kolommer op de voorpagina van France Soir.
Ter wille van leraren Nederlands moest een oplage worden bijgedrukt.

Dit alles ging door mijn hoofd toen we mijn goede vriend de laatste eer bewezen. Zo’n verhaal leidt even af van de droeve werkelijkheid. Ik heb voor de exacte feiten gebruik gemaakt van Boet’s persoonlijke notities die hij gebundeld onder de titel “En dan nog dit” in 2001 onder vrienden heeft uitgegeven

Paul Meelker 9 juni 2009

link: Necrologie Boet Kokke in dagblad De Gelderlander

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: