WillemswegMigo53-07-10.jpg

<- Back | Index | Next ->

WillemswegMigo53-07-10.jpg

Willemsweg 253, Migo

fotovergelijking vroeger en nu

Reactie 1:

Ronald Migo: Als zoon van bakker Piet Migo en Ans Verweij –zus van Antoon Verweij die twee fotozaken had op Plein 1944 en de Groenestraat-, keek ik met enige emotie naar de schitterende foto met de bekende bakfiets waarop ik zo vaak probeerde als jongetje op het zadel zittend de trappers “te halen”. Mijn vader altijd om 3.00 uur uit de veren om te bakken en daarna te bezorgen in de omliggende wijken en minstens één keer per dag de Wolfskuilseweg moest nemen! Een reuze prestatie waar je als kind geweldig trots op was. (Ik kon tenslotte nog niet eens die trappers halen!)

Mijn ouders kwamen wonen aan de Willemsweg in 1953 na de ellende van de oorlog waarin mijn vader door het bombardement van 1944 zijn bezittingen in de binnenstad was kwijtgeraakt. Vaste klanten vanuit het warenhuis Pfeill aan de Groenestraat, melkerij Lent, modezaak “De Vlijt” aan de overkant, de Zuid-Ooster (het vervoerbedrijf), Swift aan de Muntweg en vele andere inmiddels verdwenen bedrijven. Dat was voor mijn ouders in 1963 de reden om naast de bakkerij een “lunchroom” te beginnen. Tenslotte moet je tegenover de (Groenestraats)kerk een dergelijke gelegenheid hebben! Uiteindelijk is het een café geworden waar voor de bakkerij geen plaats meer was. Tegenwoordig heeft het nog steeds een horeca bestemming.

(Overigens heb ik nog een grote glazen “dia” die in 1959 als reclame werd geprojecteerd in het Luxor)

Nostalgie die vele herinneringen aanboort.

Bedankt!

Ronald Migo

Reactie 2:

Dick Bertens, 15-01-2009: Het zal toentertijd in 1963 best een gouden greep van Piet Migo en zijn vrouw zijn geweest om daar aan het eind van de Willemsweg tegenover de Groenestraatskerk een horecagelegenheid te beginnen. De enige buurtkroeg die ik toen (overigens niet van binnen) kende, was die van Alex (Peters?) bovenaan de Willemsweg, naar de stad op aan, waar nogal eens een robbertje gemat werd volgens insiders. Dan was er nog een café op de hoek van de Muntweg en de Groenestraat en eentje op de hoek van de Verlengde Groenestraat en de St. Annastraat. Maar dat lag toch eigenlijk allemaal wat te ver weg om - soms enigszins wankel na wat te veel rek- en strekoefeningen- je eigen huis weer op te zoeken. Café Piet Migo (na de lunchroom) was dus niet alleen voor Piet, maar tevens voor hen die graag een beugeltje Grolsch tilden, gefundenes Fressen. Het was niet alleen de dorst die me naar Piet Migo dreef, een bierdrinker was ik niet bepaald en het sterke spul stond niet op zijn repertoire, maar meer het feit dat Piet zo'n verdraaid geschikte vent was waarmee je altijd een prettige boom kon opzetten. Het werd een echte kastelein met een luisterend oor en de bon mots op de goede momenten. Hij was ook buitengewoon goedlachs. Ik heb hem vrijwel nooit humeurig aangetroffen. De omstandigheden dreven me dus nogal eens onder zijn hoede, mede doordat mijn dagelijkse wandelroute van het werk naar huis langs dat stukje van de Willemsweg voerde. Een korte pauze viel dan vaak niet te vermijden temeer daar je nauwelijks Piets spontane groet vanachter zijn tap kon ontlopen. Hij zag vrijwel iedereen voorbij komen. Een korte pauze werd dan nog net geen bivak. Ik heb later, om den brode, moeten verhuizen naar een plaatsje (gelukkig) onder de rook van Nijmegen. Misschien maar goed ook, anders had ik er nu wellicht nog gezeten. Met dank aan alle prettige medebezoekers van café Piet Migo in de tweede helft van de zestiger jaren.

Reactie 3:

Gerard Damen, 01-11-2009: Enige aanvulling betreft pand Willemsweg 253 Nijmegen.
In november 1951 was hier al een brood- en banketbakkerij gevestigd. De eigenaar was de heer A. Alferink, telefoon 08800-22094. Op de getoonde foto is ook nog een gedeelte van de fietsenzaak van de heer J.J.C. Derksen te zien die woonde op nummer 251. Dit alles in 1951.

Weet u wellicht meer te vertellen over de hier getoonde foto of kent u een leuke anecdote? Laat het ons weten, we maken er graag gebruik van en plaatsen uw reactie op deze pagina.

Reactiepagina
Reactie 4:

Hennie Jansen, 26-04-2015: Leuk verhaal Ronald,
Ik was begin zestiger jaren bevriend met Jos Migo en kwam wel eens bij jullie. Jos verzorgde een tijdje de geluidsinstallatie van mijn bandje The Blue Rockets en is ook nog een blauwe maandag manager geweest.
Reactie 5:

Mechelien Bonis-Verhees, 08-05-2015: Wat leuk om dit toevallig tegen te komen. Mijn vader Theo Verhees, geboren Nijmegenaar had als stamcafe in zijn jonge jaren Piet Miggo. Eind jaren 60 heeft Pap samen met mijn moeder het cafe overgekocht van Piet Miggo en is er zelf een buurtcafe begonnen, Cafe-Bar Cascogne, een jeugddroom van mijn vader werdt werkelijkheid. Ik heb dus heel wat herinneringen aan de Willemsweg 253. Begin jaren 70 heeft Pap het cafe weer verkocht, daarna is het volgens de verhalen alleen maar bergafwaarts gegaan, en heeft er al vanalles in gezeten aan horeca-gelegenheden/eethuizen etc. Jammer, het Willemskwartier uit mijn jeugd was heel erg gezellig.
Reactie 6:

Wil Struike, 29-07-2015: Ik weet nog dat Piet Migo bij Swift Schoenfabrieken aan de Muntweg hete soep kwam brengen wanneer het extreem koud weer was. De soep werd 's morgens voor werktijd, rond 7.00-7.30 uur in de kantine verstrekt. (1962-1963 was de koudste winter sinds de revolutiewinter van 1789.)
Met Jos Migo heb ik ca 1963-1964 thuiswerk, vlechtwerk, rondgebracht in Nijmegen en omstreken maar ook bij Instituten in Brabant. Het vlechtwerk betrof voorbladen van dames en herenschoenen, die werden gevlochten met smalle reepjes leer.
Met Ronald Migo ben ik jaren mee geweest op schoolkampen, Dr Schweitzer en de Albatrosschool uit Malvert, in Zeeland NB, fijne en gezellige tijden.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: