Krayenhofflaan216deBie53-08-26.jpg

<- Back | Index | Next ->

Krayenhofflaan216deBie53-08-26.jpg

Krayenhofflaan 216, De Bie (hoek Marialaan)

fotovergelijking vroeger en nu

Weet u wellicht meer te vertellen over de hier getoonde foto of kent u een leuke anecdote? Laat het ons weten, we maken er graag gebruik van en plaatsen uw reactie op deze pagina.

Reactie 1:

Cor van den Hoff Kingston Tasmania Australia: Deze bakkerswinkel en de slager er naast aan de rechtse kant werden totaal verwoest. Ik weet niet zeker of het februari bombardement 1944 of de bevrijding was maar ik denk februari. Toevallig stond er een tram line drie naar Neerbosch op het knooppunt en die werd ook vernield. Naast de slager stond het tehuis van de RK kerk later Visser meubels in de kerk. Tegenover deze bakker zat Brands likeuren en dranken.

Reactie 2:

Louis de Bie: met grote belangstelling heb ik uw foto’s van alle Nijmeegse bakkerijen bekeken. Als zoon van bakker Wout de Bie uit de Krayenhofflaan 216 ( en neef van o.a. de bakkers Claassen en Willems) was het heerlijk om naar deze oude bakkerijen te kijken. Ikzelf ben geboren in 1949 en daarom was ik extra verrast toen ik de foto van de bakkerij van mijn vader wat beter bekeek. Links zijn drie jongetjes in het zand aan het spelen en ik ben er voor 99% zeker van dat ik het meest linkse jongetje ben. Ik denk dat ik toen een jaar of 4-5 moet zijn geweest.

Graag wil ik iets meer vertellen bij de bakkerijfoto van de bakkerij van mijn vader Wout de Bie.

“Ikzelf ben hier in 1949 geboren. Mijn vader, Wout de Bie, was daar voor de oorlog een bakkerij begonnen nadat hij eerder in het pand van de latere bakkerij Egerschot in de Koninginnelaan zich in Nijmegen had gevestigd. Bij het Amerikaanse bombardement op 22 februari 1944 werden de panden op de hoek van de Krayenhofflaan en de Marialaan vol getroffen. Op dat moment stapte mijn vader met zijn jongste zoon op de arm vanuit het woonhuis, de bakkerij in. Doordat er een gangetje tussen bakkerij en huis liep, stortte alleen het huis (met de winkel) in. Zijn vrouw en oudste zoon kwamen om onder het puin, zijn dochtertje werd er later levend onderuit gehaald. De bom trof de huizen van vier middenstanders, die allevier hun vrouw en een of meerdere kinderen verloren. In het oorlogsmuseum in Groesbeek zag ik een aantal jaren geleden een foto van het bombardement van Nijmegen, vanuit een Amerikaans vliegtuig genomen. Op het kruispunt Marialaan/Krayenhofflaan is een grote stofwolk te zien. Precies het moment waarop de bom het leven van mijn vader volledig op zijn kop zette. Hij hertrouwde in 1946 en in 1947 kwam het nieuwe pand klaar. Eind jaren zestig nam mijn broer Wil (degene die het bombardement overleefde) de zaak over en in de jaren negentig heeft hij hem verkocht. Nog steeds staat op de voorgevel Bakkerij de Bie, al bakt daar al jaren geen Bie meer brood. 
Toen ik de foto wat beter bekeek ontdekte ik helemaal links 3 jongetjes die in het zand aan het spelen zijn (de Marialaan, voorheen een zandweg, werd toen bestraat). De foto is gemaakt in augustus 1953 en ik was toen net 4 jaar. Tot mijn verbijstering kwam ik erachter dat ikzelf het meest linkse jongetje ben. Degene die naar de fotograaf, Jeroen van Lith, staat te kijken. Ik heb, 54 jaar (!) later, contact met hem opgenomen en hij beloofde mij een scherpere kopie toe te sturen, zodat ik mezelf beter kan bestuderen. Een foto met een verhaal, nietwaar?”

Louis de Bie

Reactie 3:

Henry Artz, 13-07-09: Ik kan me de ruïne's van de Bie en Brinkhof nog goed herinneren. Ik woonde toendertijd in de Oude Heeschelaan. Als kind gingen we stiekem de puinhoop in wat natuurlijk spannend was. 
We gingen weleens kijken in de bakkerij en kregen dan een bolletje deeg. Voor een halve cent wilde ik een keer koekkruimels kopen, maar blijkbaar viel dat niet in de smaak, ik moest gauw maken dat ik de winkel uit kwam.

Reactie 4:

René Janssen, 05-02-11: Ik ben van 1949 en ben gedurende de lagere schooltijd vriendje geweest met Louis de Bie. De tijd die ik heb doorgebracht in de bakkerij kan ik mij nog goed herinneren.
Ik woonde op de Krayenhoflaan 130 boven timmerfabriek Wijnen. Elke dag ging ik naar de bakkerij om Louis op te halen om naar school te gaan, volgens mij was dat de St. Thomasschool schuin tegenover de bakkerij. In de winkel mocht ik niet komen en moest daarom om de hoek de bakkerij in. De geur is me altijd bijgebleven. Zijn vader stond dan met opgestroopte mouwen in een grote trog meel bij te vullen. Een andere keer was hij met een stoffer de broden die uit de oven kwamen nat te maken. Het rook daar altijd voor mij als kind heerlijk.
Samen met Louis heb ik in de Sinterklaastijd, Pieterman gespeeld. Het middelste raam boven de winkel kon worden geopend. Van daaruit gooide wij pepernoten op de straat. In de bakkerij helemaal beneden, daar kon je met een lange stenen trap komen, was het paradijs voor een kind. Hier werd het banket gemaakt. Vaak stonden daar ronde gamellen waar slagroom of speculaas deeg in zat. De meest heerlijke taartjes of koeken werden hier gemaakt.
Ook pikte ik wel eens s'morgens een krentenbol, totdat ik betrapt werd door zijn vader. Snel stopte ik de hete krentenbol in mijn korte broekzak. Ik heb nog een klein litteken van de verbranding.
Verder speelde Louis en ik samen met andere kinderen toneel in een van de kelders. In het laatste schooljaar vonden wij op zolder een verfdoos met olie- en plakkaatverf. Die doos was van zijn (stief?) broer. Samen zouden wij gaan schilderen en de wereld onze kunsten vertonen. Zover ik me nog kan herinneren hebben we toen alleen nog een tekening gemaakt op het stationsplein van het station Nijmegen.
Ik vond het leuk om nog eens de foto van de bakkerij te zien. Ik heb fijne herinneringen aan die kindertijd. Misschien zie ik Louis nog eens keer.

Reactie 5:

Toon Peters, 28-09-2011: Tijdens de bezetting door de Duitsers, heb ik als kleine jongen het brooddeeg dat mijn moeder rond kerstmis maakte, gewikkeld in een theedoek, afgeleverd om te worden gebakken. Bakker de Bie legde dan onderin het bakblik een papiertje met onze naam er in, zodat hij wist van wie het brood was! Zo was mijnheer de Bie voor zijn vaste klanten!

Na het bombardement, toen het puin was geruimd, stonden ons heerlijke appeltjes aan te gluren! Een appelboom was n.l. blijven staan. Toen ik aan het plukken was, stond er plotseling een agent onder de boom! “kom jij er eens uit” ik ben toen op de vlucht door hem gepakt, en werd opgebracht naar de politiepost bovenaan de Koninginnelaan! Na enkele uren in een cel te hebben doorgebracht, werd ik er weer door mijn moeder uitgehaald!!

Reactie 6:

Jan Hermens, 15-02-2012: ik ben geboren 1939
ik heb de opening van de bakkerij de Bie mee gemaakt
wij gingen naar school Michiel de Ruyterschool wij kwamen elke dag vier keer er langs, wij waren telaat op school omdat een wethouder/burgermeester hem heeft geopent het is denk ik 60 jaar geleden is?
hij werd geopent om 15 00uur wij hebben de uren in moeten halen met strafwerk
In dat rijtje stonden toen een slager/klooster/kerk/school/bios Asta/een huis/timmerfabriek/tweehuizen/Sperwerstraat daar naast was alles plat gebommedeert
want in een van die rijtje's huizen heeft een persoon gewoont die werkte in de gieterij op de Voorstadlaan

Reactie 7:

Gerrie van Linschoten-de Bie, 08-03-2013: Hoewel mijn naam deze fam. de Bie niet veel zegt ben ik echt een nicht van de familie.
Mijn ouders hadden ook een bakkerij in Hilversum en met 5 kinderen komt er van bezoekjes afleggen weing terecht. Wel weet ik nog dat mijn ouders het vaak hadden over het bombardement in Nijmegen, waar oom Wout zijn vrouw Clazina en zijn dochtertje Corrie verloor. Later werden zij heel goed opgevangen door Oom Toon en tante Jo Klaassen. Hoewel ik maar heel weinig contact had met deze familie ben ik nog wel op de begrafenis geweest van Oom Wout.

Reactie 8:

Herman Driessen, 07-09-2013: Dag, mijn vader Dum heeft hier eind '30 gewerkt. Hij was rond de 20 toen hij bij Schoenmaker bakker te Millingen naar Wout de Bie vertrok.
Daarna vertrok hij naar Frans Willems, om vervolgens in Bemmel bij vanmook te gaan werken. Van hieruit is hij weer richting Nijmegen gegaan naar Roding (Nijmegen en later Arnhem) waar hij tot zijn pensioen heeft gewerkt. Dum Driessen is in '96 overleden.
Een ieder die info/data/gegevens/foto's heeft, graag!

Reactie 9:

Eddy Waltman, 09-09-2013: Ja leuk om nog eens iets te lezen wat ik zelf heb meegemaakt namelijk de nieuwe bakkerij op de hoek Kraijenhoflaan van 'Wim' de Bie. Wist ik veel dat die w voor Wout stond, ik was zelf in m'n 8ste levensjaar. Zat op de St.Jozef noodschool waar nu het GAK gebouw staat. In die tijd was het een bekend verhaal uit Oss van de bende van Wim de Bie en Toon de Soep. Dus de bakker was Wim de Bie en de slager Toon de Soep. Was natuurlijk niet waar maar we maakten daar graag grappen over. De drankwinkel/slijterij aan de overkant was tevens een winkel in rookwaar.
Van die winkel Brands heb ik heel wat sigarenbandjes kunnen verzamelen, want aan de sigaren rokende klanten vroeg Brands om de sigarenbandjes voor verzamelaars weer bij hem in te leveren. Vooral die grote inleggers die alleen in kistjes met sigaren zaten waren prachtig om te zien en te hebben.
Dan de reactie van Jan Hermens, reactie 6. In dat rijtje gebombardeerde huizen voor de Sperwerstaat ben ik voor mijn leven invalide geworden. Van school naar huis lopend ben ik daar gepakt door 4 grotere schooljongens uit de 5de klas die mij bij armen en benen namen en me zo in zo'n gebombardeerde kelder gooide, natuurlijk kwam ik op mijn rug terecht maar kon daar thuis niet over praten want m'n pas verkregen stiefmoeder was me liever kwijt dan rijk. Dat was vlak na de oorlog 1946-47. Na 8 jaar kwam de werkelijkheid boven water na een onbenullig ongelukje op de Robinson schoenfabriek waar ik twee gekneusde vingers opliep en na een maand de spierverslapping ATROFIE toesloeg en mijn linkerhand voor 80 procent verlamde. Oorzaak een beschadigde zenuw in mijn ruggemerg opgelopen in de Kraijenhoflaan. Nu bijna 65 jaar later zit ik in een rolstoel ben voor 80 procent verlamd. Nu woon ik in Thailand en ga volgend jaar trouwen met m'n Thaise 30 jaar jongere vriendin die me nu al 4 jaar terzijde staat.

REAGEER

Reactiepagina
Reactie 10:

Ankie van Son, 15-05-2016: Mijn naam is Ank van Bokhoven-van Son. Met mijn ouders en een zusje (10 jaar jonger) heb ik in de Koninginnelaan 84 gewoond. Van 1955-1965 in van Son's Bazar op de hoge stoep. Onze winkel ging dicht bij het opengaan van de Tunnel naar de stad. Ik was bevriend met Antoine van Egerschot, vanaf de kleuterschool tot 1965. Door een verhuizing heeft ons gezin Nijmegen verlaten. Langs Bakkerij de Bie moest ik iedere dag naar de H. Hartschool. Ben nog verkeersbrigadiertje op die hoek geweest. Heb Louis de Bie nog als aangetrouwde neef gehad, van mijn moeders kant. Klazien de Bie woont nog steeds in Drunen en was daar onderwijzeres, mijn man en ik wonen hier nog steeds. Mijn leeftijd is 62 jaar (1953). Heel leuk om weer wat over de Kraayenhofflaan te hebben gelezen. warme groetjes van Ank.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: