GroesbeeksewegCeres53-07-64.jpg

<- Back | Index | Next ->

GroesbeeksewegCeres53-07-64.jpg

Groesbeekseweg 75, Ceres (hoek Fort Kijk in de Potstraat)

fotovergelijking vroeger en nu

Reactie 1:

Piet Wit: Ook hier heb ik nog gewerkt. Deze bakkerij was van de familie Bosman. Senior Bosman (forse man) met zoon werkte in de bakkerij. Zijn echtgenote en dochter waren werkzaam in de winkel. Specialiteit van Bosman was de "peperkoek".
vr.gr. Piet de Wit

Reactie 2:

Dick Bertens: Destijds, tussen 1956 en 1960, bezocht ik de 4-jarige MULO van de Nijmeegse 
Schoolvereniging a
an de Driehuizerweg (tegenwoordig Heyendaalseweg, geloof ik). Het was daar hard werken voor iemand met een gemiddeld IQ, maar zonder de broodjes van bakkerij Ceres had ik het sowieso niet gered. Ceres bezorgde met bakfiets in de omgeving van de school. 's-Ochtends om kwart voor elf hadden we pauze tot elf uur en werden we even losgelaten. De run op de bakkerskar laat zich vrijwel niet beschrijven... Na de bel stormden we met z'n allen de klas uit om zo snel mogelijk bij die kar te zijn. Want ook in die tijd luidde het parool: Op=Op. De kar werd, tot wanhoop van de bakker, soms letterlijk omver gelopen vanwege de *uitmuntende harde broodjes en het 
tijgerbrood van Ceres* die van grote klasse waren. In heel West-Europa heb ik op latere leeftijd, tot op de dag van vandaag, de smaak niet meer te pakken kunnen krijgen. En ik had er graag nog een spurtje aan gewaagd.

Reactie 3:

Eddy Waltman: Het verhaal van Piet Wit verdiend aanvulling volgens mij want niet alleen dat ik daar eind 50er jaren een tijdje broodbezorger was werkte toen ook een oom van me in de bakkerij.(Jo Gentenaer) en die heeft daar heel wat jaren gewerkt. Dit even ter verduidelijking dat het niet alleen een 'familiebedrijf' was.

Reactie 4:

Theo Rutten: Ik heb er ook gewerkt als bakker bezorger. Eerst met de bakfiets, later met een dafje bestel, reden we door heel Nijmegen want je had toen nog geen wijkindeling. Toen de zaken goed gingen kregen we een Volkswagen busje. Het was wel hard werken bij Ceres.

Reactie 5:

Marije van Erp-Hoeboer, 01-06-08: Bakkerij Ceres hield ons bij de les. Tussen 1956 en 1960 zat ik op de Kweekschool voor onderwijzeresschen aan de Groesbeekseweg. Wij maakten lange dage. Tot 17.00 uur. Rond 16.00 uur was er een korte pauze. Regelmatig raceten wij dan naar Ceres voor een puddingbroodje. Als het er aan zat werd het een chocoladebol. Deze werd dan tijdens de "Spraakles" opgegeten. De lerares (Wanneer haar naam mij te binnen schiet dan meld ik deze) had altijd medelijden met haar hongerige leerlingen en gunde ons genoeg tijd om van de bol te genieten.

Weet u wellicht meer te vertellen over de hier getoonde foto of kent u een leuke anecdote? Laat het ons weten, we maken er graag gebruik van en plaatsen uw reactie op deze pagina.

Reactiepagina
Reactie 6:

Eddy Waltman, 18-07-2014: in 1960 werkte ik als broodbezorger bij Ceres (kwam eigenlijk omdat een aangetrouwde oom ook daar werkte als bakker/bezorger). Het brood bakken begon om 4 uur 's morgens en duurde tot omstreeks 8 uur want dan werd de winkel voorzien van vers gebakken brood, broodjes en krentebollen. Ook de bezorgers konden hun bakfiets voorzien van hulpmotor rond 8 uur inladen. Als de broodbakkers klaar waren kwamen de banketbakkers in actie en maakten o.a. gebak, taart, koekjes en cake.
Reactie 7:

Hans Mallo, 14-10-2014: Wij hebben tot 1956 gewoond in de noodwoningen aan de Driehuizerweg, en daar was bakker Ceres elke dag, en een keer in de week was het dan de rekening betalen. Alleen, als er afgerekend moest worden was meestal de buurt bezig om de wagen van Ceres leeg te maken, als deze binnen aan het afrekenen was. Het was toen ook een armoedig bestaan daar in de noodwoningen.
Reactie 8:

Ada Bakkers-Visser, 26-07-2015: Mijn opa woonde bij de familie Bosman (eigenaren Ceres) in huis.

Mijn tante Dina Visser (zus van mijn vader) was getrouwd met de bakker Piet Th. Bosman en zij hadden zes kinderen. Mijn andere tante, Zus Visser, woonde boven de bakkerij en werkte ook in de winkel en in het huishouden.
De ingang van het woonhuis van de familie Bosman was aan de kant van de Groesbeekseweg (rechts op de foto), de deur ernaast van het bovenhuis was van mijn tante Zus. Zij woonde, heb ik begrepen, alleen in het meest rechtse bovenhuis. Daar ben ik nooit geweest, want zij was altijd aan het werk in huis of in de winkel.
Het was een grote woning. Zeker als kind ervaar je dat. Ik was een jaar of veertien toen mijn opa stierf (1962) en ben er daarna niet veel meer geweest.
De bakkerij was groot en liep helemaal tot aan de Fagelstraat. De huiskamer was links van de winkel en vanzelfsprekend ook groot. De woonkeuken ook, die lag middenin de woning.

Mijn opa woonde daar alleen in. Mijn opa en oma zijn getrouwd in 1906. Mijn oma is overleden in 1941 (toen mijn vader 17 jaar was). Het gezin, mijn opa en oma en drie zoons en twee dochters dus, woonde in Bemmel. Ze hadden daar een caf-restaurant/radiocentrale aan de Karstraat 4 en blijkens de foto in een boekje van de Historische Kring Bemmel verhuurde hij ook "luxe auto's". Dat pand is in 1944 verwoest door de oorlog.
Ik vermoed dat zij (ik denk mijn opa en tante Zus, de rest was uit huis) daarna naar Nijmegen zijn gegaan om bij de familie Bosman te wonen.
Mijn opa deed denk ik hand- en spandiensten in de bakkerij. Hij had altijd een soort stofjas aan, een witte of lichtbeige. Hij stond vaak in die stofjas bij de uitgang aan de Fagelstraat met een sigaret.
Hij was een niet zo'n grote man met een snor en een brilletje.
Ik heb nauwelijks foto's van hem en zou er graag een paar willen hebben.
Reactie 9:

Gerard de Laak, 30-09-2015: Nog wat aanvulling betreffende de fam. Bosman, bakkerij Ceres. In de jaren 50 is ons bedrijf E.N.M.I. melk en melkprodukten gaan leveren bij bakkerij Ceres. De aanvoer van bussen melk inhoud 30 liter vond plaats iedere morgen rond 5 uur, ingang Fagelstraat. De heer Bosman sr. had zijn kantoortje links in deze ruimte. De bezorgers moesten hier hun dagopbrenst overhandigen aan de heer Bosman. De bakkerswagen stonden ook in deze ruimte.

De winkel werd gerund door mevr. Bosman en haar zuster, ook was er een ander winkelmeisje aanwezig, alleen haar naam weet ik niet meer. Henny, de dochter van mevr. Bosman, stond ook in de winkel. Deze dochter kreeg kennis met Peter Roumen, deze studeerde voor ingenieur, heeft zijn studie niet afgemaakt. Hij is toen getrouwd met de dochter van de fam. Bosman en is toen gaan werken in de broodbakkerij samen met Wim Bosman. Wim Bosman is later voor zijn eigen begonnen met een winkel in Hatert.

De banketbakkerij werd gerund door Piet Bosman, samen met een andere hulp. Later kreeg Piet Bosman hulp van Toon Schrievers, deze had een banketbakkerij op het Mariaplein. Later heeft Piet Bosman de banketbakkerij van Toon Schrievers overgenomen.
Peter Roumen heeft toen met zijn vrouw de zaak voortgezet. Zijn vrouw is helaas op jonge leeftijd overleden.
Een ding wil ik nog toelichten: een hard werkende familie, uitstekend brood, met name het gezondsheidsvolkorenbrood.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: