BurchtstraatvAerde53-07-62.jpg

<- Back | Index | Next ->

BurchtstraatvAerde53-07-62.jpg

Burchtstraat 81, Van Aerde (hoek Hoogstraatje)

fotovergelijking vroeger en nu

Weet u wellicht meer te vertellen over de hier getoonde foto of kent u een leuke anecdote? Laat het ons weten, we maken er graag gebruik van en plaatsen uw reactie op deze pagina.

Reactie 1:

Ge Arts: Ik heb het geluk gehad in deze zaak te mogen werken, en wel in de jaren vijftig. Van Aerde banket was voor de oorlog gevestigd naast het stadhuis. Winkel en woonhuis zijn daar verloren gegaan in de oorlog. Daarna heeft hij zich gevestigd op de getoonde foto. De bakkerij was niet achter de winkel maar in het Stokkumstraatje. Het gebak werd vandaar in gebakkisten naar de winkel gebracht, ik heb zo heel wat kisten met heerlijk gebak vervoerd. De bakkerij is later bij C en A getrokken. Teo van Aerde was van geboorte een echte Zeeuw deze fam is in de oorlog niets gespaard gebleven. Naast het verlies van hun banketbakkerij verloren zij ook drie van hun zes kinderen door het oorlogsgeweld. Ik denk met veel plezier terug aan de jaren dat ik als leerling daar heb mogen werken, hoewel ik uiteindelijk geen banketbakker ben geworden.

Reactie 2:

Herman ter Stege: "Toen ik in 1947 als zestienjarige van de MULO kwam wilde ik graag naar zee, maar bleek het moeilijk een passend baantje op een schip te vinden. Het arbeidsbureau om advies gevraagd gaf mij de raad om na een korte praktijkscholing bij een banketbakker een opleiding te volgen tot scheepskok. Zo belandde ik als leerling bij Banketbakkerij Theo van Aerde aan de Burchtstraat. Zoals Ge Arts memoreert was de eigenlijke bakkerij gevestigd in de Stockumstraat. 
Ik herinner mij dat naast de bakkerij een opslag van een bierbrouwerij lag, die ook via een tussendeur in de bakkerij te bereiken was en door Van Aerde vaak gebruikt werd om er het verse gebak koel te bewaren. Ook ik bracht dagelijks kisten met gebak van de bakkerij naar de winkel aan de Burchtstraat. Op een van die tochtjes ging ik met een stapel kisten onderuit op de door ijzel spiegelgladde weg. De desastreuze gevolgen voor het gebak werden me door Theo van Aerde niet in dank afgenomen. Omdat in 1947 grondstoffen als suiker en boter/margarine nog op de bon waren, moesten klanten die zonder bonnen gebak bestelden zelf voor suiker en boter in natura zorgen. 
Na een maand of acht, negen was mijn behoefte om scheepskok te worden inmiddels gezakt tot nul en ging ik op zoek naar ander (administratief) werk.
In januari 1950 trad ik als schrijver in dienst van de Koninklijke Marine en voer ruim drieŽnhalf jaar op het vliegkampschip 'Karel Doorman'. Zo vond ik ten slotte toch nog mijn weg naar zee."

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: