Voerweg

Over de ouderdom van de Voerweg, gelegen tussen de Valkhofheuvel en het Kelfkensbos, bestaat enige onzekerheid. Wel staat vast dat de weg niet in een natuurlijk dal is aangelegd, maar is uitgegraven. In vroeger tijden hebben het Valkhof en het Kelfkensbos namelijk één groot plateau gevormd. De weg werd zo uitgegraven dat hij met voertuigen goed begaanbaar was - vandaar komt dan ook de naam Voerweg. Ook is zeker dat de weg al in de 15de eeuw bestond, want uit die tijd dateren de eerste vermeldingen.
De Voerweg, die een hoogteverschil van 16 meter overbrugt, begon oorspronkelijk op het Valkhofplein en liep in noordoostelijke richting naar de in 1461-1466 gebouwde Hunnerpoort. De Rozemarijngas, die direct ten oosten van de Valkhofheuvel lag, vormde de verbinding met de Waalkade. De huisjes aan weerszijden van de weg waren meestal door een plantsoen of een helling van de eigenlijke straat gescheiden.
De Voerweg en omgeving hadden geen al te beste naam in de stad. Er stonden veel armoedige huisjes en vanaf 1639 was er een pesthuis gevestigd. In de nabijgelegen Rozemarijngas bevonden zich bovendien enkele grote bordelen.
Na de afbraak van de stadsmuren veranderde het een en ander aan het aanzicht van de weg. Op 17 augustus 1886 werd de voetbrug tussen het Kelfkensbos met het Valkhofpark geopend. De fraaie brug was opgericht als huldeblijk aan het zogenaamde Driemanschap, dat leiding had gegeven aan de ontmanteling en uitleg van de stad. Verder begon rond 1895 de afbraak van een tiental krotten, dat tegen de helling van het Kelfkensbos was gebouwd. Niet veel later verdwenen de overige huizen onderaan de Voerweg, op enkele uitzonderingen na. De Rozemarijngas werd zelfs helemaal van de stadsplattegrond gewist. Waar je in 1890 nog een levendig wijkje kon vinden, lag rond 1905 een parkje.
Het tracé van de Voerweg was ongewijzigd gebleven. Alleen kwam hij onderaan niet meer uit op de stadspoort, maar op het nieuw aangelegde kruispunt met de Hunnerweg, de Oude Ubbergseweg en de Ubbergseweg. Grote veranderingen volgden pas in de jaren '30 van de 20ste eeuw, toen de oprit voor de Waalbrug werd aangelegd. De weg werd toen verbreed en naar de Waalkade afgebogen. Het zojuist genoemde kruispunt verdween onder het talud van de oprit voor de brug.
De enige bebouwing die aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog nog aan de Voerweg stond, betrof een rijtje huizen op de hoek van het Valkhofplein en een vrijstaand huisje aan de voet van de Belvédère. Het huizenrijtje overleefde de laatste dagen voor de bevrijding niet, het vrijstaande huisje werd enkele jaren na de oorlog afgebroken.