Spoorstraat

De Spoorstraat vormde vanaf omstreeks 1880 de kortste verbinding tussen de oude binnenstad en het station. De bijna 250 meter lange straat liep vanaf het kruispunt met de Nassausingel en Smetiusstraat in een rechte lijn naar het Stationsplein. De straat lag zuidelijker dan nu en volgde ongeveer de loop van de huidige Burgemeester Hustinxstraat.
Al snel werden aan weerszijden van de Spoorstraat fraaie herenhuizen gebouwd en vestigden zich er verschillende hotels: Bellevue en Keizer. Tussen het Stationsplein en de kruising met de Nieuwe Marktstraat lag de gemeentelijke gasfabriek, die door zijn ligging in een diepe kuil en achter dichte begroeiing echter nauwelijks opviel.
De straat ontsnapte tijdens het bombardement van 22 februari 1944 ternauwernood aan de bommen, maar moest het in september van dat jaar alsnog ontgelden: alle bebouwing ging in vlammen op. Alleen de gasfabriek op de hoek met de Nieuwe Marktstraat bleef gespaard. Halverwege de jaren '50 werd deze alsnog afgebroken.
Ongeveer 20 jaar lang bleef het gebied rondom de Spoorstraat een lege vlakte. Een en ander veranderde pas vanaf het begin van de jaren '60. Toen begon de aanleg van een tunnel onder het station en het spoor door, naar Nijmegen-West. De aanleg had grote ruimtelijke consequenties voor de Spoorstraat en omgeving.
Vanaf de kruising met de Nassausingel werd - deels in de kuil van de vroegere Gasfabriek - een nieuwe, brede weg aangelegd, die naar de tunnel afliep. Op- en afritten verbonden de weg met het Stationsplein, dat met een groot busstation werd uitgebreid.
Bij de opening van de tunnel in 1966 kreeg de nieuwe weg, inclusief op- en afrit, de naam Tunnelweg. De Spoorstraat keerde terug in de vorm van de oprit naar het Stationsplein.