Nassausingel

De Nassausingel werd in 1880 aangelegd op het terrein van de kort tevoren afgebroken vestingwerken en is vernoemd naar het Nassaubastion. Deze vooruitspringende aarden versterking was rond 1600 gebouwd en lag direct buiten de stadsmuren, ongeveer ter plaatse van het Kolpinghuis.
Met een lengte van 130 meter werd de Nassausingel de kortste singel in de 19de-eeuwse stadsuitleg van Nijmegen. Tegelijkertijd was het echter ook een van de breedste singels: de totale afstand tussen de huizen aan weerszijden van de straat bedroeg 60 meter.
De twee rijbanen van de singel werden van elkaar gescheiden door een 20 meter breed plantsoen, dat was ontworpen door de Nijmeegse tuinarchitect J. Copijn. Copijn zich had laten inspireren door de plantsoenen van de Parijse boulevards en voorzag de verdiept groenstroken van kleurige planten en bloemen. In 1889 werd de beeldengroep 'De Vier Jaargetijden' in het plantsoen geplaatst.
Aan weerszijden van de singel verrezen enkele vrijstaande villa's. De burgemeesterswoning op nummer 2, ontworpen door Bert Brouwer, werd in 1881 als eerst voltooid. De andere villa's kwamen allemaal voor 1895 gereed.
In september 1944 gingen alle huizen aan de westzijde van de straat in vlammen op. Nadat de ruines waren opgeruimd, bleef het terrein op de hoek met het Keizer Karelplein ruim 10 jaar lang onbebouwd. Uiteindelijk werd er in de jaren 1955-1961 een nieuwe stadsschouwburg opgetrokken. Om te voorzien in voldoende parkeergelegenheid voor de bezoekers moest het middenplantsoen van de Nassausingel begin jaren '60 wijken voor parkeerplaatsen. De Vier Jaargetijden verhuisden naar het Hunnerpark. Er zijn plannen om het plantsoen weer in oude staat te herstellen.