Het Keizer Karelplein:

Het Keizer Karelplein is een van de bekendste pleinen in Nijmegen. Het ontwerp voor het plein komt van de Maastrichtenaar W.J. Brender à Brandis, die duidelijk werd geïnspireerd door het Place de l'Étoile (tegenwoordig Place Charles de Gaulle) in Parijs. Het plein werd rond 1880 aangelegd als een belangrijk onderdeel van de stadsuitleg die plaatsvond na de afbraak van de vestingwerken.
Het Keizer Karelplein werd met zijn oorspronkelijke diameter van ongeveer 150 meter even groot als zijn Parijse voorbeeld en kreeg eenzelfde allure, al spreekt de Nijmeegse variant misschien niet zo tot de verbeelding. Zes straten, waaronder enkele belangrijke invalswegen, werden op het plein aangesloten. Rondom het verkeersplein verrezen statige villa's en herenhuizen en in het midden werd een parkje aangelegd.
In de loop der tijd is het aanzien van het plein flink veranderd. In de Tweede Wereldoorlog werd tweederde van de bebouwing aan het plein verwoest en waar statige villa's hadden gestaan, verrezen vanaf de jaren '50 grootschalige kantoorgebouwen uit de grond. Er vonden ook kleinere ingrepen plaats. Zo werd de rijbaan in de jaren '60 wat versmald, waardoor een vrijliggend fietspad kon worden aangelegd - daarvóór reden fietsers op het plein zelf.
Het belangrijkste probleem vormt tegenwoordig de verkeersdrukte op het plein: regelmatig staat het verkeer er helemaal vast, wat vervolgens leidt tot opstoppingen in de omringende straten.