Hunnerpark:

Het Hunnerpark (vroeger: Hunerpark) is aangelegd na de afbraak van de stadsmuren tussen 1876 en 1882. Oorspronkelijk was het plan om hier een villawijk te bouwen, maar om onduidelijke redenen is dit niet doorgegaan. In 1885 kreeg de Leuvense tuinarchitect Liévin Rosseels de opdracht om een plan te maken voor het aan te leggen park. Op enkele aanpassingen na werd zijn plan uitgevoerd.
De stadsmuur aan de westzijde bleef in de plannen behouden. Een deel van de muur werd gesloopt en later weer opgebouwd, voorzien van allerlei versieringen in het metselwerk die vóór de ontmanteling van de vesting nooit hebben bestaan.
In 1935-1936, bij de aanleg van de oprit van de Waalbrug, veranderde het park drastisch. Het werd in oppervlakte gehalveerd en de grote fontein die aanvankelijk aan het eind van de Sint-Canisiussingel stond, moest verdwijnen. Midden in het park werd het Keizer Lodewijkplein aangelegd: een verkeersplein vergelijkbaar met het Keizer Karelplein. Later werd het plein ingrijpend verbouwd en vernoemd naar de Romeinse keizer Traianus.
In het park zijn een aantal bijzondere dingen te zien. Zo staat vlak tegen de stadsmuur de gietijzeren beeldengroep 'De Vier Jaargetijden'. De vier vrouwenbeelden, die Lente, Zomer, Herfst en Winter voorstellen, zijn in 1889 aan de stad geschonken door de Vereeniging tot Verfraaiing van Nijmegen en het Schependom. Oorspronkelijk stonden de beelden in een plantsoen aan de Nassausingel, maar in de jaren '60 van de 20ste eeuw moesten ze wijken voor parkeerplaatsen.
Aan de Sint Jorisstraat staat een kiosk, die in 1911 door J.J. Weve is gebouwd als tramwachthuisje. Tot begin jaren '50 reed hier de tram naar Berg en Dal en Beek. Na het verdwijnen van de tram uit het straatbeeld werd het wachthuisje een kwartslag gedraaid, iets verder in het park gezet en omgebouwd tot kiosk.
Vlak achter de kiosk staat een groot standbeeld van Petrus Canisius (1521-1597). Deze jezuïet werd in 1925 heilig verklaard en twee jaar later werd dit bronzen standbeeld van beeldhouwer Toon Dupuis onthuld.
Achter in het park staat de C.A.P. Ivensbank, ontworpen door architect Charles Estourgie en gebouwd in 1936. De bank is genoemd naar C.A.P. Ivens, fotograaf en vader van de wereldberoemde cineast Joris Ivens. Ivens had op de hoek van de Lange Brouwerstraat en de Priemstraat een winkel in fotografieartikelen. Al vanaf 1906 ijverde hij voor de bouw van een verkeersbrug over de Waal. Op de bank staat dan ook: 'Hulde aan den onvermoeiden strijder voor de Waaloverbrugging'.

Hunnerpark:

The Hunnerpark (used to be called Hunerpark) was constructed after the demolition of the city walls between 1876 and 1882. Originally, an exclusive residential area was planned here, but this plan was aborted for unknown reasons. In 1885, garden architect Liévin Rosseels, from the Belgian city Leuven, received the assignment to design the park that was to be constructed. Except for a few adjustments, his plan was executed.
The city wall to the west was preserved in the plans. A part of the wall was demolished and later rebuilt, with all sorts of decorations in the brickwork which never existed before the dismantlement of the fortress. 
In 1935-1936, at the time of the construction of the access road to the Waal Bridge, the park was drastically altered. Its area was halved, and a large fountain which used to stand at the end of the St. Canisiussingel had to give way. In the middle of the park, the Keizer Lodewijk plein was constructed: a roundabout similar to the Keizer Karel plein. Later, the roundabout was thoroughly reconstructed and named for the Roman Emperor Trajan (Traianus plein).
A number of remarkable things can be found in the park. Right next to the city wall is the group of cast iron statues called ‘The Four Seasons’. These four statues of women representing Spring, Summer, Autumn and Winter were donated to the city in 1889 by the ‘Vereeniging tot Verfraaiing van Nijmegen en het Schependom’ (an association whose aim was the embellishment of Nijmegen and surroundings). Originally, the statues stood in a small park on the Nassausingel, but they had to give way to parking spaces in the 1960’s.
On the St. Jorisstraat there is a kiosk, which was built as a tram-shelter by J.J. Weve in 1911. Until the beginning of the 1950’s, a tram rode from here to Berg en Dal and Beek. After the tram had disappeared from the scene, the shelter was moved a bit further into the park, turned 90 degrees, and reconstructed into a kiosk.
Right behind the kiosk is a large statue of Petrus Canisius (1521-1597). This Jesuit was canonized in 1925 and two years later this bronze statue by sculptor Toon Dupuis was unveiled.
At the back of the park is the C.A.P. Ivens bench, designed by architect Charles Estourgie and built in 1936. The bench is named after C.A.P. Ivens, photographer and father of world-famous film-maker Joris Ivens. Ivens had a shop of photographer’s equipment at the corner of Lange Brouwerstraat and Priemstraat. Starting from 1906, he was a zealous advocate for the construction of a road bridge across the Waal. On the bench can be read: ‘Hulde aan den onvermoeiden strijder voor de Waaloverbrugging’ (=tribute to the indefatigable fighter for the bridging of the Waal).