Landgoed Heyendaal:

Het landgoed Heyendaal heeft een lange historie: de naam 'Heyingendael' duikt al op in een schepenakte uit 1532. In de tweede helft van de 17de eeuw werd er een boerderij op het landgoed gebouwd en rond 1700 liet toenmalig eigenaar Jacob van der Heyden hier een huis met kelders tegenaan bouwen.
Nadat Heyendaal vanaf 1705 vele malen van eigenaar was gewisseld, kwam het in 1734 in handen Adam Jacob Smits, toentertijd Nijmeegs burgemeester. Smits kocht enkele belendende stukken heidegrond aan, die hij aan het landgoed toevoegde. Op grote gedeelten van Heyendaal liet hij bossen aanplanten, waarvan een deel bestond uit sterrenbossen: bossen met paden die vanuit alle richtingen op één punt uitkwamen en zo een ster vormden. In 1758 breidde de volgende eigenaar, Steven Adriaan graaf van Welderen, het landgoed nog verder uit.
Heyendaal bereikte zijn grootste omvang aan het begin van de 20ste eeuw. Het had toen een oppervlakte van ongeveer 67 hectaren en omvatte grofweg het gebied dat is gelegen tussen de huidige Kapittelweg, Heyendaalseweg, Houtlaan en Sint Annastraat.
Op 25 april 1912 werd het landgoed aangekocht door margarinefabrikant Frans Jurgens uit Oss. Hij liet in 1912-1914 een nieuw landhuis bouwen op enkele honderden meters afstand van het oude huis Heyendaal. Het oude landhuis - het tegenwoordige 'Oud-Heyendael' aan het eind van de René Descartesdreef -, dat in 1889 door een ingrijpende verbouwing zijn huidige vorm had gekregen, werd woonruimte voor het personeel.
Rondom het nieuwe huis Heyendaal werd een tuin in Engelse landschapsstijl aangelegd, met uitgestrekte gazons en her en der een grote boom, die vanuit elders was overgeplant. In de omliggende bossen op het goed liet Jurgens duizenden rododendrons planten teneinde de wildstand te verbeteren. Jagen was namelijk zijn favoriete bezigheid.
In mei 1949 verkochten de erven Jurgens het landhuis plus 23 hectaren grond aan de Sint-Radboudstichting, die haar oog op het landgoed had laten vallen voor de bouw van de Katholieke Universiteit. Ruim een jaar later, op 21 december 1950, ging de eerste schop in de grond voor de bouw van de Medische faculteit en het Sint-Radboudziekenhuis. Binnen enkele jaren verrezen de eerste grootschalige, moderne gebouwen in de achtertuin van huize Heyendaal.
In 1962 werden ook de resterende 44 hectaren grond van het landgoed aan de Sint-Radboudstichting verkocht. Deze aankoop stelde de stichting in staat om vrijwel de gehele universiteit op Heyendaal te concentreren en de bebouwing van het landgoed werd in de volgende decennia dan ook onverminderd voortgezet. In hoog tempo verdwenen hierdoor veel sporen van het eens zo uitgestrekte en bosrijke landgoed.
Toch zijn er tot op heden nog onderdelen van het landgoed bewaard gebleven, waaronder in de eerste plaats beide landhuizen uit respectievelijk het begin van de 18de en de 20ste eeuw. Andere overblijfselen zijn de bosgebieden tussen de René Descartesdreef en de Houtlaan, enkele oude laanstructuren (onder andere de René Descartesdreef en het Scaligerpad), de grote ligweide nabij huis Heyendaal en natuurlijk de vele rododendrons.

Country estate Heyendaal:

Country estate Heyendaal has a long history: the name 'Heyingendael' is already used in a Sheriff's Act from 1532. In the second half of the 17th century, a farm was built on the estate, and around 1700, the then owner Jacob van der Heyden built a house with cellars onto this. 
From 1705 Heyendaal had changed hands many times, when in 1734 it was bought by Adam Jacob Smits, mayor of Nijmegen at that time. Smits bought a few adjacent acres of heath land, which he added to the estate. He planted trees on large sections of Heyendaal, partly as 'star forests': forests with paths from all directions ending on one spot, and thus forming a star. In 1758, the next owner, Steven Adriaan count of Welderen, expanded the estate even further. 
Heyendaal reached its largest size at the beginning of the 20th century. At that time, it had a surface of about 67 hectares and it roughly comprised the area between the present-day Kapittelweg, Heyendaalsweg, Houtlaan and St. Annastraat.
On April 25, 1912, the estate was bought by Frans Jurgens from the town Oss, owner of a margarine factory. In 1912-1914, he built a new country house several hundred metres from the old mansion Heyendaal. The old country house - the present-day 'Oud-Heyendael' at the end of René Descartesdreef - which had been given its present shape by an extensive reconstruction in 1889, became the living quarters for personnel.
Around the new house Heyendaal, a garden was constructed in English country style, with extensive lawns and here and there a large tree, which was transplanted from elsewhere. In the surrounding forests on the estate, Jurgens planted thousands of rhododendrons to improve game population, as hunting was his favourite occupation.
In May 1949, the Jurgens heirs sold the country house plus 23 hectares of land to the St.-Radboud foundation, which had spotted the estate for the construction of the Catholic University. More than a year later, on December 21, 1950, the construction of the medical faculty and St. Radboud hospital was started. Within a few years, the first large-scale modern buildings arose in the backyard of House Heyendaal.
In 1962, the remaining 44 hectares of land of the estate were also sold to the St. Radboud foundation. This acquisition enabled the foundation to concentrate practically the whole of the university on Heyendaal, and the building on the estate was continued unabated in the next decades. Within a short time, large parts of the once vast and woody country estate disappeared. 
Nevertheless, parts of the country estate have been preserved until the present day, which include in the first place both country houses from the beginning of the 18th and 20th century respectively. Other remains are the wooded areas between René Descartesdreef and Houtlaan, some of the old structure of avenues (e.g. René Descartesdreef and Scaligerpad), the large field near house Heyendaal and of course the many rhododendrons.