Het Meertje rond 1900:

De Ooijpolder ontstond in de 14de eeuw door de aanleg van de Ooijsebandijk langs de Waal. De ten oosten van de Ooijpolder gelegen Duffelt was zelfs al aan het eind van de 13de eeuw geheel ingedijkt. Hoewel de dijkaanleg bedoeld was om dorpen en landbouwgronden tegen de rivieren te beschermen, nam de wateroverlast in de ingepolderde gebieden alleen maar toe. Doordat de dijken het stroomgebied van Rijn en Waal inperkten, werden de waterstanden van beide rivieren hoger. Zo kregen de polders te maken met kwelwater, dat onder de zwakke punten in de dijk doorsijpelde.
Om te voorkomen dat de polders onder water kwamen te staan, was een goede afwatering noodzakelijk. Vanaf de 14de eeuw werd het overtollige water uit de Duffelt afgevoerd via het Wylermeer en de Aa, een stroompje dat bij Nijmegen uitkwam in de Waal. De Ooijpolder had een eigen afwateringssysteem.
In de tweede helft van de 16de eeuw werd de Aa rechtgetrokken, zodat er een goede scheepvaartverbinding ontstond tussen Nijmegen en het Duitse Kranenburg. Omstreeks deze tijd kreeg de vaart ook zijn huidige naam: het Meertje. Toen Kranenburg zijn betekenis in de handel begon te verliezen, raakte de vaarverbinding langzaam maar zeker buiten gebruik. Als afwateringskanaal bleef het Meertje echter onverminderd belangrijk.
In de jaren '30 van de vorige eeuw werd nabij de monding van het Meertje in de Waal het nog altijd bestaande Hollandsch-Duitsch gemaal gebouwd. Dankzij de grote capaciteit van dit nieuwe gemaal kon het gebied dat op het Meertje afwaterde in omvang toenemen tot 170 kmē. Dit afwateringsgebied wordt ruwweg begrensd door de bandijken van Rijn en Waal in het noorden, Kleve in het oosten en het stuwwallengebied in het zuiden en het westen.

Deze ansichtkaart uit circa 1900 toont het Meertje met op de achtergrond de Ooijsedijk. Het sluisje in de dijk werd gebouwd in 1786 en is in 1998 gesloopt. Van de overige gebouwen op de kaart bestaat alleen nog het grote huis in het midden.